Βαθμολογία: 1.5/5

Με κάποια spoilers

Το’χασε ο Fincher. Αυτό αναφωνήσαμε και οι 3 choosybastards βγαίνοντας χθες το βράδυ από την αίθουσα. Ομόφωνη η απόφαση. Ακούστηκε και κάτι για το «πόσο καιρό ακόμα πρέπει να ανεχόμαστε τη βλακόφατσα του Ben Affleck», αλλά δεν συμμερίζομαι την άποψη. Είναι όντως λίγο «βαρύς» και έχει γίνει και «ντουλάπας» σε αυτή τη ταινία, αλλά συμπαθητικούλης είναι. Και μην ξεχνάμε ότι έχει γράψει και σκηνοθετήσει το Good Will Hunting, το Gone Baby Gone (ΠΟΛΥ καλύτερο από το Gone Girl!) και την ταινιάρα The Town. Άσε που έχει αδερφό τον Casey Affleck. Γενικά, συμπαθής όλη η οικογένεια.

The happy couple

The happy couple

Στο θέμα μας όμως. Οι προσδοκίες μας ήταν μεγάλες, αν και μετά το Girl with the Dragon Tattoo είχε φανεί μια έλλειψη πρωτοτυπίας. Το House of Cards επίσης πομπώδες και τελικά κουραστικό. Αλλά με το Gone Girl φαινόταν ότι ο Fincher επιστρέφει σε γνωστά λημέρια: το αμερικάνικο θρίλερ (Zodiac).  Δυστυχώς, αυτό που κατάφερε να κάνει, ήταν να βαρεθούμε στο πρώτο τρίτο της ταινίας, να γελάμε στο δεύτερο και να μην πιστευούμε για πόσο χαζούς μας περνάει στο τρίτο. Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, αλλά η μεταφορά του ήταν τουλάχιστον παιδαριώδης. Τίποτα δεν έγινε αληθοφανές: ούτε η ψυχοπαθής Amy, ούτε η ανικανότητα της αστυνομίας να ενοχοποιήσει την Amy (μα μετά από ΤΟΣΑ CSI είναι δυνατόν να περιμένουν να πιστέψουμε ότι το FBI  έχαψε τα ψέματά της;;;), ούτε καν η ηλίθια γειτόνισσα. Ούτε η «τροφός» 20χρονη γκομενίτσα του Nick, ούτε ο ρόλος καρικατούρα του Neil Patrick Harris (που έχει αποδείξει στο HIMYM, ότι με έναν ρόλο καρικατούρα μπορεί να κάνει αριστουργήματα). Τίποτα δεν δούλεψε για εμένα. Ήταν σαν να έβλεπα παρωδία ενός καλού θρίλερ.

The twins

The twins

Διασώζονται κάποιες ερμηνείες, όπως η καταπληκτική Carrie Coon (κλέβει την παράσταση και στο Leftovers), που υποδύεται την δίδυμη αδερφή του Affleck, και η μεταξύ τους σχέση είναι το πιο ενδιαφέρον και ρεαλιστικό κομμάτι της ταινίας. Ο ίδιος ο Affleck λειτουργεί άψογα ως Nick Dunne και η συμπρωταγωνίστριά του Rosamund Pike ως Amy, δείχνει ότι θα μπορούσε ίσως σε κάποια πιο σοβαρή, μη καρτουνίστικη εκδοχή της ταινίας, να δώσει μια καλή ερμηνεία. Πολύ καλή, όπως πάντα, η Kim Dickens (γνωστή μεταξύ άλλων από το Deadwood), που παίζει την μόνη μη-ηλίθια ντεντέκτιβ.

Συνολικά, αυτό που έχει πραγματικό ενδιαφέρον στο Gone Girl, είναι η σχέση του ζευγαριού και πως τελικά ίσως ο ένας αξίζει τον άλλο. Αυτή είναι η μόνη πρωτότυπη ιδέα, που θα μπορούσε να είχε ερευνήσει ο Fincher, παρά να αναφερθεί επιδερμικά σε αυτήν μόνο στο τέλος της ταινίας. Η καυστική κριτική στα μέσα μαζική ενημέρωσης, καθώς και τα social media, ίσως να ήταν πρωτότυπη πριν 10-15 χρόνια. Τώρα είναι απλά βαρετή (με τον προφανή τρόπο που το κάνει ο Fincher τουλάχιστον. ) Συνεπώς, θα πρότεινα να μην πάτε cinema για το Gone Girl. Και ο David Fincher χρειάζεται παραπάνω από ένα όμορφο cast και ττην μουσική του Trent Reznor και του Atticus Ross για να δημιουργήσει ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: