The Knick. Πρόκειται για τη νέα σειρά του δικτύου Cinemax (βλ. Banshee), που αλλάζει κατά πολύ τις προδιαγραφές των σειρών που συνήθως προβάλλονται στο κανάλι. Δηλαδή, δεν περιέχει μόνο sex και βία. Και όχι μόνο αυτό, αλλά ανεβαίνει σκαλοπάτι ποιοτικά, έχοντας τον Steven Soderbergh ως σκηνοθέτη, παραγωγό, μοντέρ και υπεύθυνο φωτογραφίας. Μεγάλο βήμα για το Cinemax, αλλά και για τον Steven Soderbergh, που αφότου μας τρόμαξε ανακοινώνοντας ότι έχει τελειώσει με τον κινηματογράφο, μας αποκάλυψε ότι μια χαρά συνεχίζει την καριέρα του σε πιο μεγάλης διάρκειας αφηγηματική μορφή.

Το όνομα της σειράς αναφέρεται στο νοκοκομείο Knickerbocker, ένα από τα κεντρικά νοσοκομεία του Μανχάταν το 1900, έτος το οποίο ξεκινάει η ιστορία. Βασική θεματολογία είναι οι τεχνολογικές και ιατρικές ανακαλύψεις που γίνονται στο χειρουργείο από τον πρωταγωνιστή Dr. John Thackery. Μόνο και μόνο το όνομα σου γεμίζει το στόμα! Και μας προϊδεάζει για άλλον ένα αντιήρωα της καλωδιακής τηλεόρασης: μεγαλοφυής, εθισμένος στα ναρκωτικά, αναίσθητος στους γύρω του και παράλληλα επιθυμητός από τον γυναικείο πληθυσμό του Μανχάταν. Και ποιος τον υποδύεται; Ο 50χρονος Clive Owen, σύμβολο του πραγματικού άνδρα, σύμφωνα με αρκετές διαφημιστικές καμπάνιες αρωμάτων.

This is the man

This is the man

Δεν είναι μόνος του όμως, καθώς τον συνοδεύουν: α) το απίστευτο μουστακάκι του και β) το πιο παλαβό μαλλί που θα μπορούσε να έχει (στην αρχή θεωρούσα ότι ήταν περούκα!). Μην φανταστείτε ότι αυτά τα χαρακτηριστικά «τσαλακώνουν» την εικόνα του. Αντίθετα, επιβεβαιώνουν ότι ακόμα και τα πιο γελοία αξεσουάρ λυγίζουν μπορστά σε τέτοια αντρίλα! Η ακομπλεξάριστη ερμηνεία, το μειδίασμα αυτοπεποίθησης  και η πραγματική κατανόηση του χαρακτήρα, κάνουν τον Clive Owen ιδανικό Dr Thackery. Το μόνο που τον ενδιαφέρει πραγματικά, φαίνεται να είναι η ανακάλυψη νέων χειρουργικών μεθόδων. Είναι άνθρωπος του μέλλοντος και η περιέργειά του είναι η δύναμη που τον συντηρεί. Μαζί με την κοκαΐνη και κάτι κινέζες πόρνες βέβαια.

Clive Owen as Dr John Thackery

Clive Owen as Dr John Thackery

Δεν αργεί όμως να εμφανιστεί μια μικρούλα νοσοκόμα, που φαίνεται να αναπτύσσει μια κάποια επαφή με τον ημίτρελο Thackery. Την υποδύεται η Eve Hewson, η κόρη του Paul Hewson, aka Bono. Αν και μοιάζει περισσότερο με την μητέρα της, η Eve έχει τα μάτια του Bono και μια πανάδα στο ίδιο σημείο του προσώπου της όπως και ο μπαμπάς, κάτι που αρκεί για να κάνει την ομοιότητα εμφανή. Είναι άραγε καλή ηθοποιός η κόρη του frontman των U2; Με μια ήρεμη, σχεδόν ντροπαλή προσέγγιση, είναι απόλυτα επιτυχημένη στο ρόλο της. Και ξεδιπλώνει με φυσικότητα και υπομονή τον χαρακτήρα της νοσοκόμας Lucy.

Eve Hewson is a nurse at the Knick

Eve Hewson is a nurse at the Knick

Ο συμπρωταγωνιστής του Owen, είναι ο André Holland, που υποδύεται τον μαύρο χειρούργο-καταπληκτικό στη δουλειά του-μη αποδεκτό λόγω του χρώματός του-επίμονο αλλά και βίαιο Dr. Algernon Edwards (άλλο ένα καταπληκτικό όνομα!) Η μεταξύ τους σχέση αναπτύσσεται λίγο προβληματικά θα έλεγα, καθώς από τον απόλυτο ρατσισμό, φτάνουμε στην αρμονική συνεργασία, αρκετά εύκολα (ή πιο εύκολα απ’ ότι θα ήταν πιστευτό), αλλά η ίδια κινητήριος δύναμη, η αγάπη για την επιστήμη, κυριαρχεί και σε αυτόν και τον κάνει ενδιαφέρον χαρακτήρα.

Αρκετοί χαρακτήρες τους περιβάλλουν, άλλοι αξιολάτρευτοι (όπως η Sister Harriet και ο Tom Cleary), άλλοι ξεκαρδιστικοί (όπως ο υγειονομικός επιθεωρητής Jacob Speight) και άλλοι αδιάφοροι (όπως ο οικονομικός διευθυντής του νοσοκομείου Herman Barrow).

The surgery

The surgery

Αυτό που κάνει την μεγάλη διαφορά στη σειρά είναι η οπτικοακουστική εμπειρία που σου δίνει από την πρώτη κιόλας σκηνή. Η μουσική είναι του Cliff Martinez (άκου Drive) και λειτουργεί μοναδικά στην αίσθηση που έχεις παρακολουθώντας το The Knick. Είναι η σημαντική διαφορά που έχει σε σχέση με οποιαδήποτε παρόμοια σειρά. Αν και πρόκειται για σειρά εποχής, η μουσική είναι φουτουριστικά 80’s, με αποτέλεσμα κλινικές νότες και αποστασιοποιημένη προσέγγιση, αντιπαραβαλλόμενη με τις κιτρινοκαφέ αποχρώσεις της φωτογραφίας του Soderbergh. Η δουλειά που κάνει ο δημιουργός, είναι προβλεπόμενα καταπληκτική, καθώς όλες οι σιχαμένες σκηνές στο χειρουργείο, αναδεινκύονται σε οπτικό υπερθέαμα και κάποιες σκηνές μέσα στην πόλη (όπως η βόλτα του παράξενου ζευγαριού Harriet και Cleary) σε πλάνα μακριάς διάρκειας, απίστευτης οπτικής διέγερσης.

A stroll in the city

A stroll in the city

Συνοψίζοντας, θα έλεγα ότι αν και χρειάστηκε μερικά επεισόδια για να γίνει πολύ καλό, το The Knick, με κράτησε από την αρχή και αυτή τη στιγμή είναι η μόνη σειρά που ανυπομονώ να δω κάθε εβδομάδα. Απόλυτα προτεινόμενο.

Σημ: Πολύ καλό είναι το άρθρο της Emily Nussbaum για το πως άλλαξε γνώμη για το The Knick και μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: