Jack’s back!

Επιτέλους, μουσική. Το νέο album του Jack White ακούγεται ολόκληρο. Μια έννοια που έχουμε ξεχάσει ακόμα κι εμείς οι «παλαίμαχοι» της rock. Κι έχει κι΄άλλα παραδοσιακά στοιχεία. Κυκλοφόρησε σε βινύλιο (από το εργοστάσιο του Jack White στο Nashville) και έκανε νέο record πωλήσεων στο chart των βινυλίων με 40.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα. Έχει ένα υπέροχα μακάβριο εξώφυλλο, με τον περίεργο Jack να στέκεται ανάμεσα σε γλυπτά αγγέλων, ως ο .. αφέντης τους;;; Ο Jack White σίγουρα προσπαθεί να συντηρήσει μια ιδιόμορφη περσόνα και δεν τον κατηγορώ αν θέλει να είναι μυστηριώδης και παράξενος. Είναι κομμάτι του παιχνιδιού του «rock star» και μια προστασία μπροστά στα επικίνδυνα πλέον μέσα επικοινωνίας/ενημέρωσης. Αλλά αξίζει η μουσική του όλο αυτό το ντόρο; Ω, ναι!

Το εξώφυλλο του δίσκου σε tattoo (από το video του Lazaretto)

Το εξώφυλλο του δίσκου σε tattoo (από το video του Lazaretto)

Το album ξεκινάει με το αστείο και ματαιόδοξο «Three Women». Είναι διασκευή (ή πολύ επηρεασμένο) από ένα παραδοσιακό blues/country τραγούδι του Blind Willie McTell. Είναι ένα από τα highlights του δίσκου, με στίχους που προκαλούν χαμόγελα διασκέδασης μέχρι και ειρωνίας, όπως «I got three women, Red, blonde, and brunette, It took a digital photograph to pick which one I like» και «Yeah, I know what you’re thinking, What gives you the right?, Well, these women must be getting something, Cause they come and see me every night». Χαχα!

Lazaretto video

Σπάσ’τα Jack

Ακολουθεί το πρώτο single, το ομώνυμο Lazaretto, το οποίο είναι έτοιμο hit. Το ασπρόμαυρο video είναι αντιπροσωπευτικότατο των προθέσεων του Jack. Κιθάρα που σπάει τα πάντα. Τραγούδι που μένει στο μυαλό σου από την πρώτη στιγμή που το ακούς. Στην παράδοση των «Freedom at 21 » και «Sixteen Saltines» από το προηγούμενό του album «Blunderbuss», αλλά πλησιάζει στην τελειοποίησή του μοτίβου. Τα «Temporary Ground», «Alone In My Home», «Entitlement» και «Want and Abe» είναι κλασσικά Jack White κομμάτια, που έχουμε ακούσει από την εποχή των White Stripes, μέχρι και το Blunderbuss και μας αρέσουν! Σε παρόμοια νερά κινείται και το Just One Drink, ένα χαρούμενο τραγουδάκι, απόγονος του «Well It’s True That We Love One Another», που όμως είναι πολύ πολύ καλύτερο.

Ξεχωρίζουν τα «Would You Fight For My Love?», που ξεφεύγει πολύ από το γνωστό στυλ των blues, το εκπληκτικό instrumental «High Ball Stepper», που στο live απογειώνεται και τα «That Black Bat Licorice» και «I Think I Found The Culprit». Τα 2 τελευταία θα μπορούσαν άνετα να είναι πρώτο single του album, με το «I Think I Found The Culprit» να πλησιάζει να γίνει το προσωπικό μου αγαπημένο.

Lazaretto vinyl

Lazaretto vinyl

Γενικά, καταλήγω ότι διάφοροι που κατηγορούν τον Jack White για κιθαριστική επιδειξιομανία και για έλλειψη περιεχομένου στους δίσκους του, είναι απλά κριτικοί για να είναι κριτικοί. Εμείς οι λάτρεις της μουσικής, αγαπάμε τον Jack γιατί αγαπάει τη μουσική. Γιατί το «Lazaretto» θα μπορούσε να είναι soundtrack του Deadwood. Γιατί η μπάντα του είναι απίθανη, με τα βιολιά, τα ντραμς και τις κιθάρες να χορεύουν μαζί με τη φωνή του. Γιατί έχει την Third Man Records και βγάζει βινύλια. Και γιατί όπως είπε και ο Νίκος, η μουσική του είναι ανάσα, ανάμεσα στις υπόλοιπες κυκλοφορίες των τελευταίων μηνών.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: