20. Sharknado. Μόνο και μόνο για την τελευταία σκηνή (και για την υπέροχη γελοιότητα του όλου εγχειρήματος)

Sharknado

Steve is about to enter a flying shark

19. Liv and Ingmar. Κάτι μάθαμε παραπάνω για την ζωή αυτών των 2 ανθρώπων. Είχε ένα κάποιο ενδιαφέρον. Τουλάχιστον τόσο όσο να μπει πάνω από το Sharknado

Liv and Ingmar

Liv and Ingmar

18. We’re the Millers. Καφρίλα. We like it

Ron Swanson is ear fucking Jason Sudeikis

Ron Swanson is ear fucking Jason Sudeikis

17. Springsteen and I. Υπερβολικό ντοκυμαντέρ όσο αφορά στην λατρεία προς το αφεντικό, αλλά ενδιαφέρουσα μελέτη για την ψυχολογία των θαυμαστών

Springsteen and Elvis

Springsteen and Elvis

16. Room 237. Κάψιμο.

Room 237

Room 237

15. Side Effects. Μέτριο σενάριο, ενδιαφέρουσα ιδέα, σπουδαία ατμόσφαιρα

Side Effects

Side Effects

14. Nebraska. Ωραίες ερμηνείες. Ρεαλιστική προσέγγιση σε ένα δύσκολο θέμα

Η άπλα

Η άπλα

13. Dallas Buyers Club. Αν και κλασσική 90’s ταινία, με «βαρύ» θέμα, βλεπόταν ευχάριστα

Dallas Buyers Club

Dallas Buyers Club

12. Blue Jasmine. Θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη ταινία αν τολμούσε να παραδεχτεί κάποια πράγματα για το χαρακτήρα της Jasmine. Και πάλι όμως μια από τις καλύτερες της χρονιάς

Blue Jasmine

Blue Jasmine

11. The Necessary Death of Charlie Countryman. Αυτό τωρα, δεν μπορώ να το δικαιολογήσω ακριβώς. Είπα να ανοίξω και να κλείσω αυτή τη 10άδα με κουλαμάρες. Αν το δεις ως κανονική ταινία, είναι βλακεία. Αν το δεις ως παραμύθι και ρομαντικό παιδικό comic, είναι το No11 της χρονιάς

So sad and so sorry

So sad and so sorry

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: