La nouvelle taverne, η νεο-ταβέρνα ξανακτυπά! Νεο-ταβέρνα λοιπόν, είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει τις λίγο πιο μοντέρνες ταβέρνες, με το “έξυπνο” όνομα, τις γραφίστικες πινελιές στο χώρο και την ελαφρά πειραγμένη ελληνική κουζίνα.

Σε μια τέτοια ταβέρνα, τη Μπεμπέκα (στο Χαλάνδρι), βρεθήκαμε ένα μεσημέρι Σαββάτου.

Στεγασμένη σε μια μικρή μονοκατοικία της οδού Διονύσου, ξεχωρίζει για τον απλό λευκό διάκοσμο στις αυλές της, με το χρώμα να υπάρχει μόνο στο χαρούμενα σουπλά στα τραπέζια και στην πινακίδα του εστιατορίου.

Bebeka table b

Επειδή ο ήλιος έκαιγε, επιλέξαμε ένα τραπέζι στην πιο σκιερή από τις δύο αυλές. Σημειωτέον και οι δύο είναι πηγμένες στα τραπεζοκαθίσματα, αλλά ευτυχώς δεν είχε κόσμο οπότε ήταν ήσυχα.

Σχεδόν αμέσως μας έφεραν τον κατάλογο μαζί με ψωμάκι, μίνι ελίτσες και νερό σε καράφα. Δώσαμε την παραγγελία μας εγγράφως, τικάροντας τα αντίστοιχα πεδία σε μια τυπωμένη Α4.

Bebeka order sheet

Οι μπύρες ήρθαν πρώτες-πρώτες για να διασκεδάσουν την αναμονή μέχρι την άφιξη των ορεκτικών. Για πρώτα πήραμε 4 πιάτα:

  • Τηγανητά κολοκυθάκια (6 Ε) κομμένα σε στικς με ένα απλό ντιπ γιαουρτιού με δυόσμο. Νόστιμα και ωραία τηγανισμένα, πολύ τραγανά.
  • Παστουρμαδομεζέ (7 Ε) δηλαδή τηγανητές πατάτες και από πάνω λωρίδες παστουρμά με ντομάτα και τυρί. Νόστιμο αλλά τίποτε το ιδιαίτερο, οι πατάτες είχαν λίγο μαλακώσει.
  • Τηγανητούς κολοκυθοανθούς (6 Ε), γεμιστούς με μυζήθρα, από τα προσωπικά μου αγαπημένα. Τους ευχαριστήθηκα.
  • Πράσινη σαλάτα (7 Ε) με κατσικίσιο τυρί, καρύδια και σως με φρέσκο πορτοκάλι. Παρ’ότι το κατσικίσιο τυρί δεν ήταν ψημένο (θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου), η σαλάτα αυτή με το χυμό πορτοκαλιού ήταν τόσο δροσερή, τόσο φρέσκια και ζωντανή που θα την ανακύρησσα εύκολα ως το καλύτερο πιάτο που δοκιμάσαμε αν δεν είχαμε μια ατυχία που μας χάλασε όλη την εικόνα. Το μικροσκοπικό πράσινο σκουληκάκι που βρήκαμε σερβίροντας τη σαλάτα σε ένα από τα πιάτα της παρέας, δεν ήταν ό,τι καλύτερο. Προφανώς είχε σκαλώσει τόσο καλά στις πρασινάδες που δεν έφυγε με το πλύσιμο των λαχανικών. Ποια η θέση μας; Να μην το πούμε; The awkward moment! Όχι τόσο η δικιά μας αφού το αναφέραμε τελικά, όσο του νεαρού σερβιτόρου, που αφού μας άκουσε, πήρε το πιάτο για να το δείξει στην κουζίνα και επέστρεψε για να μας ρωτήσει τι να κάνει για αυτό, λες και εμείς θα έπρεπε να υποδείξουμε τα προφανή. Ζητάς συγνώμη, αντικαθιστάς το πιάτο, κερνάς κάτι στο τέλος, ελπίζεις να μην ακουστεί περαιτέρω. Κρίμα που δεν είχαν την απαραίτητη γνώση ή εμπειρία να χειριστούν με μαεστρία το θέμα. Εμείς ζητήσαμε πολύ ευγενικά να μας αντικαταστήσουν τη σαλάτα με μια ίδια, δεν μας ζήτησαν όμως ποτέ συγνώμη και στο τέλος η φάση ήταν σα να μη συνέβη ποτέ.

Bebeka food

Συνεχίσαμε, καλοπροαίρετα πάντα, με τα κυρίως. Πήραμε στη μέση ψητά χοιρινά μπριζολάκια (8 Ε), τα οποία ήταν λεπτά αλλά δυστυχώς πολύ σκληρά και παϊδάκια κοτόπουλου (8 Ε), τα οποία ήταν σαφώς πιο τρυφερά και νόστιμα, σαν σπιτικό μπάρμπεκιου. Και τα δύο συνοδεύονταν από τηγανητές πατάτες.

Στα γλυκά δοκιμάσαμε μια σπιτική μους λεμονιού με τριμμένο μπισκότο, ένα αρκετά δροσιστικό γλυκό για ένα καλοκαιρινό μεσημέρι και το κλασικό μωσαϊκό (4 Ε) με  σοκολάτα που ωστόσο δεν ενθουσίασε, ήταν λίγο άγλυκο.

Στο τέλος μας κέρασαν, όπως παντού τελευταία, ένα καραφάκι με λικέρ μαστίχα.

Συμπέρασμα; ΟΚ, αξιοπρεπές φαγητό χωρίς κάτι να ξεχωρίζει σε σχέση με άλλες ταβέρνες του είδους. Customer service? Alert, Ι repeat alert.


Μπεμπέκα, Διονύσου 16 & Χαλάνδρι, 2106854880
WiFi: Ναι
Smoking: Ναι (αυλή)
Θα ξαναπάς: Όχι

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: