Τη προηγούμενη Τρίτη είχα τη τύχη να επισκεφτώ το παλιό εστιατόριο Spiros & Vasilis, με αφορμή τη γιορτή ενός φίλου. Δεν ήμουν σίγουρη τι να περιμένω. Φοβόμουν ότι ίσως είναι ξεπερασμένο πια και απλά cult. Μεγάλο λάθος. Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα εστιατόρια στην Αθήνα και το κορυφαίο με παραδοσιακή γαλλική κουζίνα.

Κατ’αρχάς ο χώρος έχει ανακαινιστεί πριν 4 χρόνια και είναι υπέροχος. Καθώς μπαίνεις, στα δεξιά σου βρίσκεις ένα όμορφο bar και κάτω αριστερά την σάλα. Κατεβήκαμε τα σκαλιά και καθίσαμε σε ένα γωνιακό τραπέζι με θέα σε όλο τον χώρο και τις υπόλοιπες 2-3 παρέες που βρίσκονταν στο εστιατόριο. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκαναν οι λευκές ξύλινες καρέκλες, επιμελημένα βαμμένες σαν φθαρμένες. Ιδανικές για να «σπάνε» την αυστηρότητα ενός καθώς πρέπει γαλλικού εστιατορίου. Γενικά ο χώρος με κέρδισε αμέσως και είναι ένας από τους 2 καλύτερους που έχω δειπνήσει ποτέ.

Spyros Vasilis interior

Δεύτερη ευχάριστη έκπληξη ήταν η εξυπηρέτηση. Και οι 2 σερβιτόροι μας ήταν ευγενέστατοι, γνώστες της δουλειάς και καθόλου snob. Απλοί και χαμογελαστοί μας βοήθησαν στις επιλογές μας, οι οποίες ήταν: φουά γκρα και καμαμπέρ σε κρούστα αμυγδάλου για ορεκτικά, και στέικ ταρτάρ και αντρεκότ καφέ ντε παρί για κυρίως. Για κρασί επιλέξαμε ένα κόκκινο από τη Βουργουνδία (Gamay 2011 Emile Durand). Ως καλοσώρισμα ήρθαν ψωμάκια με βούτυρο και σύντομα τα 2 ορεκτικά.

Φουά γκρα

Φουά γκρα

Το φουά γκρα δεν είναι μέσα στις επιλογές που η γεύση μου απολαμβάνει. Συνήθως με ενοχλεί αρκετά η έντονη γεύση κρέατος. Ωστόσο, δοκιμάζοντας λίγο για να έχω άποψη, ομολογώ ότι ήταν νόστιμο αν και πολύ βαρύ για εμένα. Αυτό όμως που τίμησα δεόντως, ήταν οι φρυγανισμένες φέτες ψωμιού που συνόδευαν το πιάτο και τις οποίες έπνιξα αλλεπάλληλες φορές στην καταπληκτική και άφθονη σάλτσα του φουά γκρα. Το καμαμπέρ συνοδεύοταν από μια μικρή σαλάτα και chutney μήλου. Υπέροχο ως ορεκτικό, μόνο που καλό είναι να το μοιραστείτε με κάποιον, γιατί είναι αρκετά χορταστική πρόταση.

Καμπαμπέρ σε κρούστα αμυγδάλου

Καμπαμπέρ σε κρούστα αμυγδάλου

Στα κυρίως τώρα, το στέικ ταρτάρ μου άρεσε ιδιαίτερα, για τον λόγο ότι το κρέας δεν ήταν υπερβολικά ψιλοκομμένο (σαν να έχει περαστεί από μηχανή), αλλά «κρατούσε» λίγο από τη υφή του κόκκινου κρέατος. Ήταν πολύ μαλακό και όσο πικάντικο χρειαζόταν.

Στέϊκ Ταρτάρ

Στέϊκ Ταρτάρ

Η αντρεκότ καφέ ντε παρί, τυγχάνει να είναι η σπεσιαλιτέ –  τρόπον τινά – του μαγαζιού, συνεπώς θυσίασα την συνήθη μου επιλογή της αντρεκότ μπεαρνέζ και επέλεξα αυτή. Πρόκειται για μια κλασσική επιλογή σάλτσας, αλλά πολύ σύνθετη στην παρασκευή και όπως έμαθα μάλιστα πρόκειται περί μυστικής συνταγής. Όντως δεν είμαι σίγουρη τι περιλάμβανε, πέρα του βούτυρου και του θυμαριού, αλλά ήταν υπέροχη! Ταίριαζε απίστευτα με το καρέ του κρέατος, το οποίο ήταν bleu όπως το ζήτησα και τόσο μαλακό που δεν το πίστευα. Πραγματικά ήταν σαν να έτρωγες αφρό. Καταπληκτικό κρέας.

Αντρεκότ Καφέ ντε Παρί

Αντρεκότ Καφέ ντε Παρί

Να μη ξεχάσω τις τηγανητές πατάτες, που μου θύμησαν γιατί είναι μια από τις πιο αγαπημένες γεύσεις όλων. Χρυσές, τραγανές και μαλακές ταυτόχρονα, συνόδευσαν τα κυρίως πιάτα μας.

Σουφλέ σοκολάτας

Σουφλέ σοκολάτας

Αν και όλα αυτά ήταν ήδη αρκετά βαριά, δεν μπορούσαμε να μη δοκιμάσουμε το σουφλέ με σοκολάτα (είναι για 2 άτομα), καθώς πέρασε ως παραγγελία για το διπλανό τραπέζι και μύρισε τόσο όμορφα που «λυγίσαμε». Αργεί αρκετά στην παρασκευή του, γι’αυτό παραγγείλετε το όσο το δυνατόν νωρίτερα. Περιττό να πω ότι ήταν αυτό που πρέπει: ένα ρευστό, καυτό, σοκολατένιο, κολασμένο επιδόρπιο. Μαζί του ήρθε και ένας δίσκος με χωνευτικά, όπως grappa, μαστίχα και limoncello, το οποίο και δοκίμασα όταν έμαθα ότι φτιάχνεται από τους ίδιους και ήταν πολύ, πολύ μυρωδικό και ισορροπημένο στην ξινή και γλυκιά γεύση.

Digestifs

Digestifs

Πριν φύγουμε καθίσαμε στο bar για λίγα ποτά ακόμα, όπου και γνωρίσαμε τον γιο του Βασίλη που πλέον τρέχει το μαγαζί. Μας είπε πως το καλοκαίρι βγάζουν και έξω τραπέζια στον παρκάκι της Λάχητος. Ανυπομονώ να ανοίξει κι’άλλο ο καιρός για να πάω. Όλα αυτά κόστισαν 130 ευρώ και για τους 2, με κέρασμα το γλυκό και όλα τα ποτά πέραν του κρασιού. Άλλη μια ευχάριστη έκπληξη, καθώς πρώτη φορά πηγαίναμε στο εστιατόριο. Ευχαριστούμε πολύ. Υπάρχει και η επιλογή του menu των 30 ευρώ, το οποίο περιλαμβάνει ορεκτικό, κυρίως, γλυκό και ένα ποτήρι κρασί. Ιδανικό για όσους δεν πίνουν πολύ. Η τιμή είναι πάρα πολύ καλή για την ποιότητα του γεύματος. Σε σημείο που αγανακτείς, που δίνεις συχνότατα 30 ευρώ για να φας στο οποιοδήποτε δήθεν, μέτριο εστιατόριο. Αναγκαστικά κάνω σύγκριση με το Abreuvoir, που είναι ακριβώς στην ίδια κατηγορία εστιατορίου και πολύ αγαπημένο μου, και βρίσκω ότι το Abreuvoir είναι υποδεέστερο.

Αν έβαζα βαθμολογία θα ήταν 8,5/10 μιας και δοκίμασα ελάχιστα πιάτα και έτσι επιφυλάσσομαι για τον υπόλοιπο κατάλογο. Η τοποθεσία, ο χώρος, η εξυπηρέτηση και η ποιότητα φαγητού ήταν τέλεια και πολύ άνω των προσδοκιών που είχα. Χωρίς δισταγμό το προτείνω στους λάτρες της παραδοσιακής γαλλικής κουζίνας. Ήταν ένα από τα καλύτερα γεύματα των τελευταίων ετών.


Spiros & Vasilis, Λάχητος 5, Κολωνάκι, 2107237575
WiFi: –
Smoking: Όχι
Θα ξαναπάς: Ναι!!!!!!

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: