Τα πλήθη δεν συρρέουν ακριβώς στο Bergamo, τη μικρή αυτή πόλη της Λομβαρδίας, ωστόσο αυτοί που ψάχνουν κάτι διαφορετικό στην Ιταλία πέραν της τουριστικής πεπατημένης οδού (Ρώμη-Βενετία-Φλωρεντία-Μιλάνο) επιδιώκουν ένα πέρασμα ακόμη κι αν αυτό έχει τη μορφή μιας μονοήμερης εκδρομής από το Μιλάνο, τη μεγαλύτερη πόλη της περιφέρειας αυτής. Το ίδιο άλλωστε κάνουν και πολλοί posh Μιλανέζοι που διατηρούν εξοχικές κατοικίες στην ευρύτερη περιοχή.

Αν λοιπόν βρεθείς στο Μιλάνο όπως εγώ ή ταξιδέψεις για Μπέργκαμο από Θεσσαλονίκη (έχει απευθείας πτήση η Ryan Air) είναι πολύ καλή ιδέα αν έχεις χρόνο να κάνεις μια εκδρομούλα προς τα εκεί. Αν δε προσγειωθείς στο Μπέργκαμο για να πας στη συνέχεια στο Μιλάνο, τότε άνετα μπορείς να το δεις είτε πηγαίνοντας είτε γυρνώντας από το Μιλάνο. Άλλωστε οι δύο πόλεις απέχουν μεταξύ τους περίπου 40 χλμ και συνδέονται συγκοινωνιακά με συχνά δρομολόγια τρένων και πούλμαν.

Όποιον και να ρωτήσεις για το Μπέργκαμο, θα σου μιλήσει για δύο πόλεις, την Κάτω Πόλη (Città Bassa), η οποία είναι η νεότερη και η πιο σύγχρονη από τις δύο, και την Άνω Πόλη (Città Alta), η οποία είναι η παλιά πόλη,  απλώνεται πάνω σε ένα λόφο και έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τον επισκέπτη.

Για να ανέβει κανείς είτε φοράει άνετα παπούτσια και ακολουθεί τα όμορφα δρομάκια που τον ανεβάζουν σταδιακά είτε παίρνει το τελεφερίκ αν δεν αντέχει τις ανηφοριές. Προτείνω ένα συνδυασμό των δύο δηλαδή ανέβασμα με το τελεφερίκ μέχρι περίπου την Piazza Vecchia και μετά «εμπρός καλά μου πόδια» μέχρι το κάστρο San Vigilio.

Κατεβαίνοντας από το τελεφερίκ σε δύο βήματα βρίσκεσαι στην Piazza Vecchia.

Η Piazza Vecchia είναι η «κεντρική πλατεία» της Άνω Πόλης, η οποία περιβάλλεται από κτίρια μεσαιωνικού και αναγεννησιακού χαρακτήρα. Θα αναγνωρίσεις εύκολα το Palazzo della Ragione από το μαρμάρινο λέοντα της Βενετίας στην πρόσοψή του, το ψηλό καμπαναριό Campanone και το παλιό δημαρχείο από τη μαρμάρινη πρόσοψη.

Το πιο ενδιαφέρον κτίριο είναι η βασιλική Santa Maria Maggiore, χτισμένη περί το 1200 αλλά με πολλές αλλαγές τον 16ο αιώνα. Ο τρούλος φέρει  έργα του Tiepolo ενώ εκεί βρίσκεται και ο τάφος του διάσημου συνθέτη όπερας και ένδοξου τέκνου του Bergamo, Gaetano Donizetti.

Περπατώντας θα συναντήσεις το χαμηλό, οκταγωνικού σχήματος κτίριο Battistero. Είναι πολύ όμορφος ο περίπατος κάτω από τις αψίδες των κτιρίων τα οποία κάπως μπλέκονται μεταξύ τους και εκεί που περπατάς κυριολεκτικά σκοντάφτεις στα σκαλιά άλλου κτιρίου ή σε κάποιο άγαλμα ψάχνοντας να ξεχωρίσεις ποιο ρυθμό ακολουθούν.

Ένα επίσης ωραίο κομμάτι της διαδρομής ξεκινά τώρα καθώς ανηφορίζοντας προς το San Vigilio συναντάς διάφορες, μάλλον εξοχικές κατοικίες και αν ο καιρός είναι καλός (άνοιξη ή καλοκαίρι), το πράσινο και τα λουλούδια οργιάζουν.

Πόσο ζήλεψα κάτι παιδάκια που έκαναν κούνια στα δέντρα του σπιτιού τους και τους ιδιοκτήτες που την άραζαν στο κιόσκι του κήπου τους.

Επιπλέον η θέα προς το παλιό κομμάτι του Μπέργκαμο και το τοπίο της Λομβαρδίας ξεδιπλώνεται θριαμβευτικά. Πράσινο, πέτρα, ώχρα και η αχλή του ορίζοντα προσφέρουν μοναδικές εικόνες. Τις μέρες που έχει υψηλή υγρασία μου είπαν ότι απλώνεται μια λεπτή ομίχλη, η οποία αφήνει μόνο τα κτίρια να εξέχουν μέσα από το λεπτό πέπλο της. Ποίηση.

Στο υψηλότερο σημείο συναντάς ένα πάρκο, πλούσιο σε φυλλοβόλα δέντρα, τα οποία έχουν μια γλυπτική άποψη έτσι ξερακιανά που τα αντικρύζεις. Τριγύρω άπλετη θέα. Αν κουράστηκες έχει 1-2 καφέ/εστιατόρια στο ύψος αυτό για μια μικρή ανάπαυλα.

Αν όχι εμπρός για το κάστρο ή ότι απέμεινε από αυτό κυρίως τα τείχη και τον γύρω χώρο που έχει διαμορφωθεί ως μοντέρνο πάρκο. Αν έχει καλή μέρα ξαπλώνεις και στο γρασίδι.

Κατεβαίνοντας προτείνω μια στάση για καφέ και γλυκό. Δοκίμασα το παραδοσιακό κέικ «polenta e osei». Αυτό έχει την κλασική ζύμη κέικ με επιπλέον συστατικό το άμυλο πατάτας. Όταν ψηθεί του προσθέτουν γέμιση λικέρ με μπαχαρικά και το στολίζουν με πουλάκια (osei) από αμυγδαλόπαστα. Δεν με ενθουσίασε για να πω την αλήθεια αλλά έπρεπε να κάνω τικ στην to do list.

Για φαγητό μπορεί κανείς να φάει στις τρατορίες ψηλά στο San Vigilio ή κοντά στη Piazza Vecchia όπου μεταξύ άλλων και η Taverna del Colleoni dell’Angelo, όχι τόσο το ταβερνάκι που σκέπτεσαι αλλά ένα εστιατόριο που έχει αποσπάσει ένα αστέρι Michelin με ανάλογες τιμές.

Στην Κάτω Πόλη υπάρχουν περισσότερες επιλογές, «αστεράτες» και μη. Μια που μιλάμε για posh people, να αναφέρω απλά το εστιατόριο Da Vittorio, με δύο αστέρια Michelin, το οποίο φημολογείται ότι σερβίρει το ακριβότερο μενού στην πόλη, με έμφαση στην τρούφα με βάση την οποία φτιάχνει έξι διαφορετικά πιάτα κάθε βράδυ.

Αν αντέχεις κι άλλο περπάτημα, τότε ένα παγωτό στο χέρι και μια βόλτα στους εμπορικούς δρόμους του Μπέργκαμο (Via XX Settembre, Via Sant’Orsola, Via Sant’Alessandro) ενδείκνυται τουλάχιστον για το χάζι. Όχι όμως ότι θα βρεις κάτι διαφορετικό ή πιο φθηνό σε σχέση με το Μιλάνο.

Αν θέλει κανείς να δει παραπάνω την Κάτω Πόλη ή να επισκεφτεί την πανέμορφη κοντινή λίμνη Iseo τότε θα πρέπει να προγραμματίσει τη διαμονή του για ένα βράδυ τουλάχιστον.

Καλό ταξίδι.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: