Μια ενδιαφέρουσα ιδέα είχαν οι υπεύθυνοι της γκαλερί Ζουμπουλάκη όταν συζητούσαν το εκθεσιακό τους πρόγραμμα για φέτος: μια έκθεση που να έχει σχέση με το αστικό περιβάλλον της σύγχρονης Αθήνας, μιας πόλης που βρίσκεται σε διαδικασία αλλαγών αλλά και σε συνεχή αναβρασμό. Ζήτησαν λοιπόν από τρεις διαφορετικούς μεταξύ τους καλλιτέχνες να φανταστούν εαυτούς ως σύγχρονους urban flâneurs ή σε ελεύθερη μετάφραση «αστικούς περιπατητές» και να καταθέσουν την προσωπική τους εικαστική μαρτυρία.

Σύμφωνα με τον κατά Baudelaire ορισμό, ο flâneur κινείται στα μικρά, λαβυρινθώδη ή και άγνωστα μέρη της πόλης, μετέχοντας στα δρώμενα αλλά ταυτόχρονα παραμένοντας αποστασιοποιημένος ή απόμακρος. Κάπως σαν ένα αδέσποτο.

Αυτή η «Αδέσποτη» ματιά στην πόλη συλλαμβάνει εικόνες και ερεθίσματα από οτιδήποτε κινεί την προσοχή: μια όμορφη γυναίκα, μια συγκέντρωση, μια ιδέα, ένα κτίριο.

Τρεις είναι οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν: ο γνωστός από τα μεγάλων διαστάσεων street art έργα του Αλέξανδρος Βασμουλάκης, ο graphic designer Πάρις Κούτσικος, ο οποίος έχει συνδέσει το όνομά του με τις εκδόσεις Οξύ και ο Σουηδός εικονογράφος Daniel Egneus, ο οποίος μένει στην Αθήνα τα δύο τελευταία χρόνια.

Ο Αλέξανδρος Βασμουλάκης παρουσιάζει μια σειρά από γυναικείες μορφές, στις οποίες η ομορφιά είναι τσακισμένη από τα υπερμεγέθη χαμόγελα, μια γουρουνίσια μύτη, παραμορφωμένα μέλη, περίεργη κίνηση και επιθετικές στάσεις. Ενώ αυτά δείχνουν ομορφότερα σε μεγάλες διαστάσεις και όταν τα βλέπει κανείς από κάτω προς τα πάνω στον τοίχο ενός κτιρίου, εδώ, απαλλαγμένα από την πολυχρωμία των street έργων του, σχεδόν μονοχρωματικά βγάζουν κάποια αδυναμία και δεν με ενθουσίασαν παρ’όλο που ο Βασμουλάκης μου ήταν ο πιο γνωστός από τους τρεις καλλιτέχνες.

Σε πλήρη αντίθεση με τον Βασμουλάκη, ο Πάρις Κούτσικος χρησιμοποιεί φαντεζί υλικά όπως φύλλα χρυσού ή αργύρου, παγιέτες και pop χρώματα για να επενδύσει λέξεις γραμμένες με καλλιγραφική γραμματοσειρά που θυμίζει παλιές πινακίδες αλλά και λογότυπους ρετρό προϊόντων. Το αποτέλεσμα, παρότι θυμίζει εν μέρει παιδικά κολλάζ, είναι τελείως pop και διττά ειρωνικό μια που οι λέξεις που έχει επιλέξει έχουν να κάνουν με θέματα και μέρη που μας απασχολούν όπως ομόνοια, χαράτσι, ΔΕΗ, πωλείται, καημός.

Επίσης η «κόντρα» μεταξύ του ζοφερού της εποχής που θέλει να εκφράσει και του glam περιτυλίγματος που το επενδύει έχει ενδιαφέρον. Πτωχοί μεν stylish δε. Ο πίνακάς του με τίτλο Αδέσποτη επιλέχθηκε για την πρόσκληση των εγκαινίων της έκθεσης.

Την παράσταση όμως κλέβει (χωρίς αυτός να ήταν και ο στόχος) ο Daniel Egneus με δύο διαφορετικές μεταξύ τους ενότητες έργων.

Στην πρώτη παρουσιάζει πορτρέτα γυναικών οι οποίες φορούν καπέλα που μοιάζουν με ζώα. Χρησιμοποιεί την τεχνική του κολλάζ και επεμβαίνει χρωματικά σε σοβαρό, σχεδόν ακαδημαϊκό ύφος ίσως για να διασκεδάσει το ούτως ή άλλως quirky θέμα. Οι γυναίκες-κορίτσια που ζωγραφίζει έχουν βλέμμα άλλοτε θλιμμένο και άλλοτε αυθάδες. Μου άρεσαν πολύ τα πορτρέτα με το ελάφι, τη γάτα και στην παρέα μου αυτό με την κουκουβάγια, το οποίο χαρακτηρίστηκε «κλασικό».

Μια λεπτομερή καταγραφή των κτιρίων της Αθήνας αποτυπώνει στους πίνακες της δεύτερης ενότητας, όπου παλαιά κτίρια, περίπτερα, πινακίδες από καταστήματα, ζώα, ποδήλατα και αλλά πολλά ενώνονται άναρχα σε ένα φανταστικό ασπρόμαυρο αστικό ιστό ο οποίος φωτίζεται με λεπτομέρειες χρώματος. Μια υπέροχη εικονογράφηση με μελάνη (σχεδόν κόμικ) της Αθήνας, ιδωμένης ως φανταστικής Μπελβίλ στην ταινία του Sylvain Chomet με κάποιες νύξεις στην κρίσιμη κατάσταση των καιρών. Ο γνωστός σκύλος Λουκάνικος δεν θα μπορούσε να λείπει από τα έργα αυτά.

Δεν είμαι σίγουρος ότι το mix των καλλιτεχνών λειτούργησε σωστά ώστε να δώσει ψυχή και reason why σε αυτή την έκθεση, τουλάχιστον άλλο από το να πωληθούν μερικά hip έργα. Ωστόσο η τεχνική και η αισθητική αυτών των καλλιτεχνών αποτελούν από μόνες τους ένα πολύ καλό λόγο για να την δείτε.

ΥΓ Δείτε και τις ιστοσελίδες των δημιουργών. Αξίζουν.

Αλέξανδρος Βασμουλάκης: vasmou.com

Πάρις Κούτσικος: parisko.com

Daniel Egneus: danielegneus.com


Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Πλατεία Κολωνακίου 20, Αθήνα, 2103608278, www.zoumboulakis.gr
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη–Παρασκευή: 11.00-15.00 και 17.00–21.00, Σάββατο: 11.00–14.00
Διάρκεια έκθεσης: έως 8 Δεκεμβρίου 2012
Είσοδος ελεύθερη

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: