Δεν υπάρχει πράγμα που να μην έχει ασχοληθεί ο David Hockney. Ο διάσημος Βρετανός εικαστικός έχει κατά καιρούς βρεθεί σε πολλά δημιουργικά μονοπάτια: φωτογραφία, ζωγραφική, κολλάζ, σκηνογραφία.

Σε μια ηλικία που πολλοί ακούν τεχνολογία και τρέχουν έντρομοι, ο David Hockney, στα 75 του, ενθουσιάζεται με το υπέρτατο gadget της εποχής μας, το iPhone, κάνοντας κάποια αρχικά σκίτσα για να «παραδοθεί» στη συνέχεια στις δυνατότητες και τις διαστάσεις του iPad, το οποίο και εκθειάζει στις συνεντεύξεις του ως ένα υπέρ-φιλικό και χρηστικότατο μέσο με πολλές δημιουργικές λύσεις.

Τον David Hockney τον γνωρίζουμε κυρίως από τα έργα που φιλοτέχνησε στην Καλιφόρνια στα 60-70’s. Οι γνωστές βίλλες με τις  ιδιωτικές πισίνες, σκηνές από την ανάλαφρη good (or gay) life  στην Καλιφόρνια έργα που σημάδεψαν την pop-art όπως το A bigger splash, Pool with two figures, Mr and Mrs Clark and Percy και άλλα πολλά.

Πρόσφατα είχα την ευκαιρία να δω την έκθεση A bigger picture του David Hockney στο μουσείο Guggenheim του Μπιλμπάο (έως 30/9 όσοι ενδιαφέρεστε). Η έκθεση εστιάζει στο μέρος του έργου του Hockney που αφορά στο φυσικό τοπίο και περιλαμβάνει πάρα πολλά έργα του από διάφορες περιόδους μεταξύ των οποίων τις γνωστές ζωγραφικές αναπαραστάσεις του Grand Canyon, το κυβιστικών αναφορών φωτογραφικό κολλάζ Pearblossom Highway αλλά και τη μεγάλη γκάμα πρόσφατων έργων, μια εξαντλητική άσκηση τοπιογραφίας (κυρίως δέντρα) της γενέτειράς του Yorkshire σε όλες τις εποχές του χρόνου.

Ιδιαίτερης προβολής χαίρει ένας μεγάλος αριθμός έργων που έγιναν στο iPad με χρήση της εφαρμογής Brushes.

Αυτά έγιναν κυρίως στην Αγγλία, στην οποία σημειωτέον επέστρεψε ο καλλιτέχνης εγκαταλείποντας την Καλιφόρνια όπου ο αντι-καπνιστικός νόμος είχε γίνει ανυπόφορος πια για αυτόν (respect;).

Αν και συμμερίζομαι εν πολλοίς τον παιδικό ενθουσιασμό του Hockney για το iPad, τα εργαλεία της εφαρμογής και την τεράστια ευκολία σε αλλαγές είναι ωστόσο άλλο πράγμα να βλέπεις τα έργα αυτά στην οθόνη ρητίνης του iPad και άλλο σε μεγάλων διαστάσεων εκτυπώσεις. Αν και η έκρηξη χρωμάτων είναι αρχικά εντυπωσιακή μετά από λίγο δυστυχώς αρχίζεις να προσέχεις το τεχνητό κομμάτι.

Στη δεκαετία που διανύουμε, η σχέση τέχνης και επιστήμης (εν προκειμένω της τεχνολογίας) είναι κάτι που ελάχιστα εντυπωσιάζει σε αντίθεση με τα 90’s όπου λχ η computer art ή η internet art ήταν κάτι σπάνιο, ίσως γιατί απλά η τεχνολογία δεν ήταν τόσο διαδεδομένη όσο σήμερα. Τα μαγνητικά γλυπτά (telesculptures) του Takis είναι ένα άριστο παράδειγμα στο οποίο ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί το μαγνητισμό για να κρατήσει αντικείμενα αιωρούμενα ή να δώσει αέναη  κίνηση ή να παράξει απόκοσμους ήχους  οι οποίοι εντυπωσιάζουν όσο και προβληματίζουν με τα συναισθήματα που προκαλούν. Αυτό ήταν απλή φυσική θα μου πείτε. Αυτό ήταν breakthrough θα απαντήσω.

Το να ζωγραφίσεις μερικές πινελιές σε διάφορα πάχη και αποχρώσεις πάνω στη φωτογραφία ενός ρετουσαρισμένου τοπίου είναι arty αλλά ίσως να μην είναι art.

Ακολουθούν μερικά έργα της iPad art του David Hockney για να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Το πλήρες έργο του David Hockney εδώ.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: