• Ναι, μετά από 22 χρόνια αναμονής τους είδαμε! Ναι, τώρα μας θυμήθηκαν στα γεράματα (btw, μακαρι να είμαι έτσι στα «γεράματα»), ήρθαν να μας τα πάρουν εν μέσω κρίσης, έχουμε γίνει το νεκροταφείο των μεγάλων συγκροτημάτων κλπ, κλπ. Ε, όχι! Δεν έδωσαν καμία τέτοιου είδους αφορμή, ήταν καταπληκτικοί σε όλο το live, τους καταευχαριστήθηκα και γενικά ΤΙ ΚΟΜΜΑΤΑΡΕΣ ακούσαμε χθες! Γιατί ως γνωστό: it all comes down to music.
  • Ο ημίτρελος Flea, ο γνωστός μας nihilist, ήταν και ο πιο ομιλητικός των 4, ως είθισται. Συμπαθέστατος, αγαπησιάρης σχεδόν θα έλεγα, μας μιλούσε κάθε τρεις και λίγο. Μας είπε ότι πολλά ακούγονται στην TV περί οικονομικής κρίσης «and shit» (πες τα χρυσόστομε!), αλλά αυτοί έκαναν βόλτες στην Αθήνα και η ατμόσφαιρα ήταν πολύ ζεστή και χαλαρή. Όλα ωραία Mr Flea!!! Περπάτησε με τα χερια (!!!) και γενικά έκανε το show του, χωρίς όμως να είναι στημένο, βγάζοντας αρκετό συναίσθημα, ειδικά στο τέλος όπου έβγαλε ένα μικρό λόγο για την αγάπη προς τη ζωντανή μουσική οποιουδήποτε είδους, ενθαρρύνοντάς μας να την υποστηρίζουμε. Στο encore έπαιξε μπροστά από μια ελληνική σημαία και για πρώτη φορά δεν μου φάνηκε αυτή η κίνηση, κακόγουστη, ψεύτικη ή υπερβολική.
  • Ο ανάπηρος, κουτσός – έσπασα το πόδι μου πριν 2 βδομάδες – Josh Klinghoffer ήταν καταπληκτικός. Τα έδωσε όλα συνήθως καθισμένος, ενίοτε και όρθιος σε σολάρισμα μαζί με Flea, παρά το γεγονός ότι μπήκε και βγήκε από τη σκηνή με πατερίτσες. Mας τα χάλασε λίγο στο solo του Californication, αλλά τον συγχωρούμε. Στο encore φόρεσε T-shirt «I»m with you Greece», που και πάλι μου φάνηκε ωραία κίνηση.
  • Ο Anthony Kiedis δεν είναι και ο πιο επικοινωνιακός frontman και έτσι χθες μας είπε πολύ λίγα. Όταν ο Flea τον αποκάλεσε «Greek God», αυτός απάντησε «Lithuanian». Και αυτό ήταν ο αποκορύφωμα της ομιλιτικότητάς του. Αρκετά σκηνοθετημένες θα έλεγα οι κινήσεις του, μόνο ένα αλματάκι έκανε, αλλά η φωνή του και μόνο ήταν αρκετή για να μας ξεσηκώσει, αλλά και συγκινήσει κάποιες φορές, όπως στο Under The Bridge, που βέβαια είναι και το μόνο τους τραγούδι που βγάζει πολύ συναίσθημα. Αυτό με το μουστάκι πότε θα καταλάβει ότι δεν τραβάει, δεν ξέρω…
  • Και τέλος ο drummer Chad Smith, ο Will Ferrell του συγκροτήματος που ξεχώρισε μαζί με τον Flea. Πολύ ορεξάτος, έκλεψε τη παράσταση στο τέλος τρέχοντας With all these capabilities in mind, we look at an example of a big hard drive file recovery software analy- sis application framework from a company called Continuity. και χαιρετόντας όλους τους μπροστινούς οπαδούς και δείχνοντας ότι γουστάρει πολύ αυτό που κάνει.
  • Πολύ jamming ρε παιδί μου! Σχεδόν ανάμεσα σε όλα τα τραγούδια είχαμε jamming, το οποίο ωστόσο δεν μας κούρασε/ξενέρωσε/χάλασε.
  • Δεν περίμενα τόσο κόσμο. Σχεδόν γεμάτο το ΟΑΚΑ. Λίγες κερκίδες ήταν άδειες. Ευχάριστη έκπληξη.
Πολύς κόσμος λέμε

Πολύς κόσμος λέμε

  • Tragic το δεύτερο support… (το πρώτο δε το πρόλαβα)
  • Ίσως η χειρότερη διοργάνωση που έχω πάει ΠΟΤΕ! Η Μαλακάσα παράδεισος μπροστά στα 40″ περπατήματος γύρω γύρω από το ΟΑΚΑ. Πρόκειται για έναν ανοιχτό χώρο, που αντί να είναι εύκολα προσβάσιμος, κατάφεραν να τον κάνουν κλουβί. 2 μικρές πορτούλες και άπειροι stewards που δεν είχαν ιδέα που να μας στείλουν (είχαμε εισιτήρια F.O.S.). Και μιας και λέμε για το F.O.S. το oποίο σημαίνει Front Of Stage, να πούμε ότι αυτό το πράγμα δεν ήταν μπροστά στη σκηνή, ήταν η μισή αρένα. Απαράδεκτοι!
2 choosy bastards στο F.O.S.

2 choosy bastards στο F.O.S.

  •  Πανικός στα: Dani Califronia, Can»t Stop, Look Around (για εμένα γιατί ο από πίσω μου είπε: «γιατί παίξανε αυτή τη βλακεία;»), Under The Bridge, Californication, Suck My Kiss.
  • Overall ήταν πολύ καλύτερα από ότι περίμενα( και φοβόμουν). Μια εκπληκτική συναυλία που μας καλωσορίζει σε ένα γαμάτο φθινόπωρο!
Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: