Περπατώντας στην Αιόλου, αυτό τον πανέμορφο πεζόδρομο της Αθήνας εύκολα θα εντοπίσεις στο Νο 48 (πριν την πλατεία Αγίας Ειρήνης) το Mama Roux.

Το Mama Roux ανήκει στην κατηγορία των all-in-one χώρων οι οποίοι ανθούν τελευταία στο κέντρο. Στην κάρτα τους διαβάζω: food/coffee/drink/tunes. Και πού καλύτερο να ανοίξει κάτι τέτοιο από την πολυσύχναστη Αιόλου, εκεί όπου η μόνη αξιόλογη πρόταση μέχρι τώρα ήταν το Μαγκαζέ.

Είχαμε περάσει πολλές φορές απέξω τον περασμένο Δεκέμβριο αλλά κάτι το ένα κάτι το άλλο καταλήξαμε να πάμε στο Mama Roux πολύ πρόσφατα, ένα μεσημέρι Σαββάτου κατά τη μία. Ώρα που άλλοι θέλουν πρωϊνό, άλλοι μεσημεριανό, άλλοι καφέ κι άλλοι ποτό. Σταθήκαμε τυχεροί που βρήκαμε τραπέζι γιατί μετά από μισή ώρα δεν έπεφτε καρφίτσα.

Ο χώρος είναι απλός, ψηλοτάβανος, «ξεκούραστος» στο μάτι, αυτό που λέμε φιλικός χωρίς περιττά στοιχεία. Ή έτσι το μελέτησαν να δείχνει. Μεγάλες μεταλλικές τζαμαρίες, απλά ξύλινα τραπέζια με χρωματιστές βάσεις και ματ αλουμινένια καθίσματα με πολύχρωμα μαξιλαράκια, ένας μεγάλος πίνακας στον τοίχο, πολύχρωμα φωτάκια, μπάρα από μωσαϊκό.

Όσο φιλικός και να είναι ο χώρος άλλο τόσο ή και περισσότερο είναι οι άνθρωποι που εργάζονται εδώ. Ευγενέστατοι και με χιούμορ, μας έβαλαν σε μια καλή και χαλαρή διάθεση όπως αυτή που θέλουμε να δείχνουμε στα μπιστρό στο εξωτερικό αλλά που τόσο εύκολα ξεχνάμε όταν γυρνάμε στην Ελλάδα.  Γιατί όμως; Τόσο απλό να χαμογελάς.

Καθίσαμε στο μοναδικό στρογγυλό τραπέζι, στη «ροτόντα» που λέγαμε παλιά ενώ όταν κοντεύαμε να τελειώσουμε το φαγητό μας, στην παρέα μας προστέθηκαν δύο άγνωστοι με τους οποίους μοιραστήκαμε το τραπέζι. Μη στραβώνεις. Είναι πολιτισμός αυτό. Και αποδείχτηκαν αρκετά cool άτομα.

Παρότι είχαμε ξεκινήσει για καφέ, μελετώντας τον κατάλογο, ο οποίος είναι τυπωμένος στα χάρτινα σουπλά, προτιμήσαμε τελικά να τσιμπήσουμε κάτι. Στο Mama Roux υπάρχει μεγάλη ποικιλία προτάσεων, οι οποίες κατά το ήμισυ είναι έθνικ ανατολίτικες επιλογές (φαλάφελ, κεμπάπ, ταμπουλέ, χούμους κλπ) και κατά το υπόλοιπο ήμισυ πιο δυτικές επιλογές (muffins, bagels, burgers, tortillas, tacos, burritos, σαλάτες κλπ).

Παρότι είχαμε ακούσει τα καλύτερα για το moutabal (πουρές καπνιστής μελιτζάνας με αρνίσιο κιμά και κουκουνάρι) δεν πεινάγαμε τόσο πολύ (or so we thought) και πήραμε από μια σούπα ημέρας (βελουτέ καρότου) και μάλιστα στη μισή ποσότητα (υπάρχει αυτή η δυνατότητα) μαζί με ένα καλαθάκι με νόστιμα ψωμιά και κριτσίνια και από ένα ποτήρι κόκκινο κρασί Merlot.

Η σούπα είχε υπέροχη υφή, πραγματικό «βάλσαμο» και το καρότο, αρωματισμένο θεσπέσια από το ροζ πιπέρι ήταν τόσο γλυκό και νόστιμο που μας άνοιξε την όρεξη για κάτι παραπάνω.

Έτσι πήραμε επιπλέον μια βέλγικη tartine με τυρί και ραπανάκι και ένα burger με τυρί και bacon, την πλέον δημοφιλή επιλογή φαγητού τον τελευταίο χρόνο στην Αθήνα.

Η tartine ήταν μια βερσιόν ανοικτού σάντουϊτς, αποτελούμενου από μια μεγάλη φέτα μαλακού ζυμωτού ψωμιού πάνω στην οποία «απλώθηκαν» ένα ελαφρύ λευκό, κρεμώδες τυρί και γλυκό ραπανάκι σε λεπτές ροδέλες. Πολύ απλή και ελαφριά γεύση.

 

Η hard core επιλογή μας, το burger, ήταν τεράστιο ως μερίδα και σερβιρίστηκε με σαλάτα και λεπτές, φρέσκες τηγανιτές πατάτες. Αρκετά νόστιμο αν και θα το ήθελα λίγο πιο ζουμερό. Επίσης με ξένισε λίγο το κίτρινο τυρί που χρησιμοποίησαν το οποίο δεν είχε λιώσει ομοιόμορφα αλλά σε κομματάκια ως επίσης και η ολόκληρη φέτα (όχι ροδέλες) από καυτερό κρεμμύδι που χρησιμοποίησαν. Μιλάμε για κάψα όχι αστεία. Πολύ καλύτερο από αλλού αλλά όχι το καλύτερο burger στην Αθήνα.

Τελειώσαμε το κρασί μας χαζολογώντας με τους διπλανούς μας που έψαχναν ακόμη τι να πάρουν και ζητήσαμε το λογαριασμό. 29€ συνολικά. Αρκετά καλή σχέση ποιότητας/τιμής. Θα ξαναπάω οπωσδήποτε για να δοκιμάσω και τις ανατολίτικες επιλογές του μενού ίσως και για brunch μια Κυριακή (12-5μμ).


Mama Roux, Αιόλου 48, Αθήνα, 2130048382
WiFi: Ναι
Smoking: Ναι (έξω)
Θα ξαναπάς: Ναι

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: