Κατά περίεργη σύμπτωση, μια μέρα μετά από μια εκπομπή μαγειρικής του Jamie Oliver στην τηλεόραση (αυτή που μαγειρεύει ινδικό φαγητό σε μια Ινδή φίλη του, χορογράφο του Bollywood και μετά καταλήγουν να χορεύουν όλοι μαζί ντυμένοι με πολύχρωμα κουστούμια) μου ήρθε η πρόταση για ινδικό φαγητό στο Iskandar.

Γενικά έχω μικρή εμπειρία στην ινδική κουζίνα. Έχω φάει εκπληκτικά αρκετές φορές στο Λονδίνο και όχι εκπληκτικά σε ένα εστιατόριο στη Μενάνδρου πριν αυτή γκετοποιηθεί.

Έτσι αποδέχτηκα πρόθυμα την πρόσκληση αλλά και την πρόκληση που συνεπάγεται μια εξωτική κουζίνα.

Φθάσαμε εκεί, στις αρχές της λεωφόρου Αμφιθέας ένα παγωμένο βράδυ καθημερινής. Η πρόσοψη σε προκαταλαμβάνει για το τι θα συναντήσεις μέσα: ξύλινοι ελέφαντες, άλογα, βαριές κουρτίνες και στην είσοδο το άγαλμα του Βούδα.

Πιο μέσα όλη η συλλογή La Maison Coloniale με θέμα “India, a land of glory” σε «μπουκώνει» για τα καλά. Διότι εδώ είναι Bollywood αλλά είναι και κυριλέ που λέγαμε παλιά. Ως χρώμα κυριαρχεί φυσικά το ζεστό μπορντοροδοκόκκινο.

Κατά τα άλλα: Τι κουρτίνες, τι πολυέλαιοι, τι τραπέζια-πρώην πόρτες, τι ξυλόγλυπτες καρέκλες, τι μπακιρένια σουπλά και ποτήρια με αποθέωση το κεντρικό τραπέζι (εφεξής «δοξαστικόν»), το οποίο βρίσκεται σε ένα «κιόσκι» με περίτεχνους στύλους, υφασμάτινο θόλο και δικό του πολυέλαιο. Glory glory alleluia!

Αν και δεν είχε πολύ κόσμο εκείνο το βράδυ, δεν καθίσαμε στο «δοξαστικόν» αλλά σε ένα ταπεινό τραπέζι παραπλεύρως. Σύντομα προσγειώθηκαν μπροστά μας τραγανά πάπανταμ με τρια ντιπ και συνοδεία αξιοπρεπούς μπύρας Krombacher πέσαμε με τα μούτρα στη μελέτη του καταλόγου. Η ποικιλία είναι τεράστια, τόσο που βαριέσαι να διαβάσεις όλα τα φαγητά. Προσωπικά το αντιπαθώ αυτό. Ευτυχώς όμως δεν είχε όλους τους τύπους κρέατος εκείνο το βράδυ κι έτσι περιορίστηκαν οι επιλογές.

Για ορεκτικά πήραμε στη μέση μια ποικιλία αποτελούμενη από samosas (τρίγωνα πιτάκια λαχανικών), Bhujias (ροδέλες κρεμμυδιού σε ζύμη), kasturi kebab (μπουτάκια κοτόπουλου σε ζύμη), pakora λαχανικών (διάφορα λαχανικά σε ζύμη από ρεβύθια), όλα τηγανιτά και όλα με ινδικά mix μπαχαρικών. Συνοδεύονταν από σάλτσα γιαουρτιού. Αρκετά νόστιμα, όχι τόσο τρυφερά όσο περίμενα και αρκετά βαριά (τηγανιτά γαρ).

Επιπλέον πήραμε ινδικό ψωμί, ψημένο σε πήλινο φούρνο (tandoor) σε δύο τύπους: naan (σκέτο) και paneer (γεμιστό με τυρί). Εξαιρετικό ψωμί, θυμίζει κάτι μεταξύ αραβικής πίτας και ιταλικής ζύμης pizza.

Στα κυρίως κινηθήκαμε προς κοτόπουλο μια που με τόσο κρύο, το ψάρι φαινόταν άκυρη επιλογή.

Προσωπικά παράγγειλα το γνωστό Tikka Massala, κοτόπουλο ψημένο σε φούρνο tandoor με ντομάτα και curry το οποίο, αν και το ζήτησα mild μου ήρθε αρκετά καυτερό για τα γούστα μου. Μάλλον δεν κατάλαβε ο σερβιτόρος ή τον μπέρδεψαν τα πειράγματα της παρέας. Τέλος πάντων μαζί με το ρύζι μπασμάτι, το ψωμάκι και τη μπυρίτσα μια χαρά ανταπεξήλθα χωρίς να βγουν ατμοί από τα αυτιά. Εντάξει, δεν ήταν και τόσο καυτερό!

Το παραδοσιακό Murgh Makhni (κοτόπουλο βουτύρου) φτιάχνεται με τον ίδιο τρόπο αλλά χρησιμοποιεί ως υλικά βούτυρο και ντομάτα. Το αποτέλεσμα ήταν κάπως γλυκόξινο στη γεύση και ελαφρύ σε κάψα (παραγγέλθηκε medium).

Τέλος πολύ ωραίο το κοτόπουλο Korma, η λευκή βερσιόν των επιλογών μας, το οποίο μαγειρεύεται με πάστα κάσιους και γάλα καρύδας. Μου θύμισε πολλά πιάτα από κουζίνες της ΝΑ Ασίας αλλά αυτό δεν είναι περίεργο εκεί. Τα ίδια υλικά έχουν σχεδόν όλοι και η μετανάστευση είναι σύνηθες φαινόμενο.

Γενικά ο κατάλογος έχει πολλά πιάτα με αρνί, μοσχάρι και ψάρι (η πέρκα με μπαχαρικά, φασόλια, καρότα και σκόρδο ήταν η δεύτερη επιλογή μου) ως επίσης και αρκετές προτάσεις για χορτοφάγους.

Ως επιδόρπιο καλοδεχτήκαμε το κέρασμα, μια ποικιλία παγωτών με πιο χαρακτηριστικό το ινδικό παγωτό με φιστίκια και αμύγδαλα. Γνώριμη παιδική γεύση ζαχαρούχου γάλακτος με μαλακές φλύδες ξηρών καρπών που σκάνε ξαφνικά για να σε ξενίσουν. Δεν ενθουσιαστήκαμε. Θυμήθηκα ότι μια εκδοχή αυτού είχα φτιάξει μια φορά στο σπίτι και μάλιστα χρησιμοποίησα ολόκληρα φιστίκια Αιγίνης με εξαιρετικό αποτέλεσμα. Τα υπόλοιπα παγωτά σοκολάτα και βανίλια τίποτε το ιδιαίτερο.

Ο λογαριασμός ήρθε στα 35€ το άτομο με 2 πιάτα και 2 μπύρες ανά  άτομο. Αν είχα μείνει πολύ ευχαριστημένος από το φαγητό θα το έλεγα good value όχι όμως value for money. Με την κρίση; Τρίτη και Τετάρτη έχουν Tandoori και Curry day αντίστοιχα  (γεύμα & ποτό, 23€) ενώ την Κυριακή προσφέρουν brunch με 18€.

Αν είσαι fan  του εξωτικού, του μπαχαρικού ή της Ινδίας γενικά θα σου αρέσει. Αν έχεις φάει ινδικό στο εξωτερικό θα σου αρέσει μέτρια.

ΥΓ: Iskandar αποκαλούν στη γλώσσα τους τον Μέγα Αλέξανδρο οι Καλάς, η ελληνόφωνη φυλή που ζει στα οροπέδια του Πακιστάν και καυχιέται ότι τα μέλη της είναι απόγονοι των στρατιωτών του.


Iskandar, Λ.Ελευθερίας (Αμφιθέας) 6, Άλιμος, 2109886474
WiFi: Όχι
Smoking: Όχι
Θα ξαναπάς: Ίσως

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: