Spoilers free

Πολυαναμενόμενη η νέα ταινία του David Fincher (remake της original σουηδικής) και με υπερβολικά καλή φήμη στο twitter world. Και ενώ γενικά προσπαθώ να μην έχω μεγάλες προσδοκίες για ταινίες, γιατί είναι το χειρότερο που μπορείς να κάνεις, αυτή τη φορά παραδόθηκα και αφέθηκα να πειστώ ότι πρόκειται να δω ΤΗΝ ταινιάρα. Κακώς, βεβαίως, γιατί ναι μεν είναι μια καλή ταινία, αλλά δεν είναι και κανένα αριστούργημα.

Rooney Mara & Daniel Craig

Rooney Mara & Daniel Craig

Επίσης, η πρωταγωνίστρια Rooney Mara, που προτάθηκε και για Χρυσή Σφαίρα (όχι ότι έχουν κανένα validity οι Χρυσές Σφαίρες, μέχρι και η Pia Zadora έχει κερδίσει μια!) και διαβάζω από πολλούς πόσο φοβερή και τρομερή είναι στο ρόλο της Lisbeth Salander, μου φάνηκε απλά καλή. Δεν θεωρώ ότι υποκριτικά εντυπωσίασε. Αντίθετα με τον συμπρωταγωνιστή της Daniel Craig, που με εξέπληξε ευχάριστα μιας και ερμηνεύει με ορμή και φυσικό ένστικτο τον Mikael Blomkvist, τον δημοσιογράφο που προσλαμβάνεται να διαλευκάνει μια μυστηριώδη εξαφάνιση που συνέβη 40 χρόνια πριν. Πάντα καλός ο Stellan Skarsgard, στο ρόλο του Martin Vanger καθώς και ο Christopher Plummer ως Henrik Vanger.

Stellan Skarsgard as Martin Vanger

Stellan Skarsgard as Martin Vanger

Η ταινία έχει πολύ γρήγορους ρυθμούς προσπαθώντας μέσα σε 158’ να διηγηθεί όλη την ιστορία του βιβλίου του Stieg Larsson, με αποτέλεσμα υπνωτιστικό θα έλεγα. Έχουν γίνει κάποιες αλλαγές και βεβαίως δεν έχει δοθεί η πρέπουσα προσοχή σε κάποιους δευτερεύοντες χαρακτήρες, αλλά αυτό θα ήταν αδύνατο στη χρονική διάρκεια μιας ταινίας. Άρα αυτό που επέλεξε να κάνει ο Fincher, δηλαδή να επιβάλλει έναν πολύ υπόγεια γρήγορο ρυθμό, είναι η καλύτερη δυνατή λύση και ίσως ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της ταινίας.

Για όσους δεν έχουν διαβάσει το βιβλίο, θα προειδοποιήσω ότι υπάρχουν κάποιες πολύ σκληρές σκηνές και καλό θα ήταν να πάτε με άδειο στομάχι (όπως συμβουλεύει και ένας αστυνομικός την Lisbeth πριν της δείξει κάποιες σοκαριστικές φωτογραφίες ειδεχθούς εγκλήματος).

Συνολικά, θα έλεγα ότι βεβαίως και προτείνω να δείτε την ταινία. Είναι μια καλή περιπέτεια, αλλά ας μην την αναγάγουμε στην ταινία της χρονιάς κιόλας. Καταλαβαίνω ότι ο κ. Fincher έχει φανατικούς ακόλουθους, αλλά στη προκειμένη περίπτωση νομίζω ότι μάλλον υπερβάλλουν. Ωστόσο, δηλώνω εντυπωσιασμένη από τους εκπληκτικούς τίτλους αρχής, που είναι οι καλύτεροι που θυμάμαι να έχω δει εδώ και πολλά χρόνια! Καλή απόλαυση Larssonists!

Υ.Γ. Μια σημαντική παρατήρηση: What’s with the Swedish accent???? Κάποιοι (άλλο περίεργο αυτό-ή βάλτους όλους ή κανέναν) από τους πρωταγωνιστές μιλάνε αγγλικά με σουηδική προφορά. Really David? Really???

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: