Όσο καλή και να θεωρείται η Γαλλική κουζίνα παγκοσμίως, προσωπικά μου φαινόταν πάντα πολύ αναμενόμενη: φιλέτο με κρέμα γάλακτος, ωμό κρέας, σκορδάτες πατάτες φούρνου, κρεμμυδόσουπα, μους σοκολάτας, τυριά και κόκκινο κρασί. Όποτε και να πήγα στη Γαλλία δε, έτρωγα συνήθως μέτρια είτε γιατί λόγω έλλειψης χρόνου ως τουρίστας έμπαινα σχεδόν όπου έβρισκα είτε γιατί θεωρούσα ότι καλά είναι μόνο τα πολύ ακριβά.

Η περίπτωση του “Les Cocottes” είναι ιδιάζουσα γιατί από τη μια εξυπηρετεί τον τουρίστα αφού είναι κοντά στον πύργο του Eiffel κι από την άλλη προσφέρει πολύ καλά γκουρμέ πιάτα κι ας είναι και κάποια γνωστά. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

 

Οι Cocottes αποτελούν μέλος μιας ομάδας εστιατορίων του γνωστού σεφ Christian Constant. Το concept υποτίθεται έχει να κάνει με τη μεταφορά ενός αμερικάνικου diner στη σύγχρονη γαλλική πραγματικότητα και διατροφικές συνήθειες. Αυτό μεταφράστηκε σε ένα κομψό, μοντέρνο, sleek χώρο με ανοικτό ξύλο, inox λεπτομέρειες, minimal σερβίτσια και τοίχο μαυροπίνακα για την παραδοσιακή αναγραφή του μενού. Κάτι πολύ απλό δηλαδή για τα αθηναϊκά δεδομένα.

Η πρωτοτυπία έγκειται στο ότι όλα τα φαγητά σερβίρονται απευθείας από το φούρνο στο τραπέζι μέσα σε cocottes μάρκας Staub δηλαδή μέσα στα γνωστά βαριά μαντεμένια σκεύη, τα οποία διατηρούν τη θερμοκρασία του φαγητού ενώ υποτιθέμενα ενισχύουν και τα flavours.

Τις επισκεφτήκαμε ένα μεσημέρι, μετά από μια πρωινή βόλτα στο παγωμένο Παρίσι κατά τη 1. Δεδομένου ότι δεν δέχονται κρατήσεις χρειάστηκε να περιμένουμε για περίπου μισή ώρα, η οποία κύλησε ευχάριστα πίνοντας ένα ποτήρι κρασί και χαζεύοντας τον κόσμο, τις cocottes και τα βιβλία του σεφ (διαθέσιμα προς πώληση). Είχαμε επιχειρήσει και το προηγούμενο βράδυ και είχε αναμονή μια ώρα οπότε το αφήσαμε για την επόμενη. Αν πάτε δύο άτομα θα βρείτε ευκολότερα αλλά και πάλι εξαρτάται από την ώρα. Καλό είναι να πάτε κοντά στο άνοιγμα ή το κλείσιμο της κουζίνας.

Τις Cocottes προτιμούν αρκετοί Παριζιάνοι αλλά και τουρίστες που έχουν τα σωστά tips από φίλους ή blogs.

Αφού τακτοποιηθήκαμε στο ωραίο counter μπροστά στην κάβα (πλεονεκτική θέση γιατί είναι στο πέρασμα των σερβιτόρων και χαζεύεις όλα τα πιάτα), προχωρήσαμε στη «μελέτη» του μενού (υπάρχει και στα αγγλικά). Προσωπικά, αφήνοντας με πόνο καρδιάς το βελουτέ μανιταριών, επέλεξα για πρώτο μια πολύ φίνα γεύση: ραβιόλι με αστακό, το οποίο ήρθε σε βαθύ πιάτο κρυμμένο κάτω από έναν αφρό bisque όσο πρέπει γλυκό. Καταπληκτικό!

Παρακάμπτοντας την αυθεντική σαλάτα Καίσαρα του Ritz που πρότειναν, παραγγείλαμε δύο άλλες σαλάτες η μια με φρέσκο καβούρι και sucrine (είδος γλυκού μαρουλιού) και η άλλη με τόνο, χαβιάρι μελιτζάνας και ζελέ ντομάτας, οι οποίες σερβιρίστηκαν πρωτότυπα μέσα σε γυάλινα βάζα (verrines). Ενδιαφέρουσες και οι δύο γεύσεις.

 

Για δεύτερα πήραμε όλοι cocottes. Εγώ επέλεξα φιλέτο μόσχου, στο οποίο έκανα την υπέρβαση και το ζήτησα ψημένο à point (λίγο πριν το καλοψημένο), το οποίο σερβιρίστηκε με ψητά καρότα, μανιτάρια και κρεμμύδια σε απαλή κρέμα με τρούφα και ελάχιστη πάπρικα. Το κρέας ήταν το πιο μαλακό που δοκίμασα ποτέ και μου απέδειξε πόσο σημαντική είναι η ποιότητα του κρέατος. Ειδικά στο (σχεδόν) ωμό κρέας, αν η ποιότητα δεν είναι καλή καταλήγεις να το μασάς επί ώρα σα να είναι λάστιχο.

Πήραμε επίσης χτένια σερβιρισμένα περίπου όπως το φιλέτο και το πιάτο ημέρας, ένα feuilleté (είδος ζύμης) με γέμιση κιμά πάπιας & φουαγκρά το οποίο σερβιρίστηκε με ρόκα. Πολύ νόστιμη, ελαφρά πικάντικη και πρωτότυπη γεύση εμπνευσμένη από τον τόπο καταγωγής του σεφ.

Τα παραπάνω βρήκαν το δρόμο τους προς το στομάχι μας υποβοηθούμενα από ένα τίμιο κόκκινο κρασί από την περιοχή Gaillac.

Για επιδόρπιο, τυρί βάσκων (γραβιέρα μας θύμισε) με μαρμελάδα μαυροκέρασο, ελαφρύ crumble φρούτων με τριμμένα μπισκότα και “la fabuleuse tarte au chocolat de Christian Constant”.

Η «fabulous tarte» ήταν εξαιρετικά ισορροπημένη και ήρθε συνοδεία πηχτής κρέμας και αλμυρής καραμέλας (η τελευταία έμελλε να αποτελέσει γευστική ανακάλυψη στο Παρίσι). Αποτέλεσε βέβαια αντικείμενο διαμάχης στην παρέα, καθώς εγώ την ήθελα λίγο πιο bitter, οι άλλοι πιο γάλακτος κλπ κλπ.

Το καφεδάκι με το μπισκοτένιο κουταλάκι ήταν το επιστέγασμα ενός πολύ ικανοποιητικού γευστικού ταξιδιού για το οποίο ξαναφεύγω ανά πάσα στιγμή.

Ο λογαριασμός ήρθε γύρω στα 50€ το άτομο, ποσό το οποίο ξεφεύγει προς το αρκετά ακριβό αλλά για αυτή την ποιότητα και μόνο είναι good value. Μπορείς όμως να κινηθείς και φθηνότερα αν λχ πάρεις το μενού 3 πιάτων με 27€ (μεσημέρι μόνο) ή αν κάνεις συνδυασμούς όπως εσύ θες πχ μόνο κυρίως και ποτήρι κρασί. Υπολογίστε πρώτα από 7-12€, cocottes 14-17€ (25-28 € οι ακριβότερες), επιδόρπια 4-10€, ποτήρι κρασί 7€. Όλοι οι συνδυασμοί επιτρέπονται. Δεν σε κυνηγάνε για τα χρήματα.

Οι Cocottes είναι ένα πολύ φιλικό μέρος σε μια πολύ poche περιοχή. Κι αυτό είναι σπάνιο.

Les Cocottes, 135, rue Saint-Dominique, 7ο, Στάση μετρό: École Militaire. Ώρες κουζίνας: 12-15, 19-22:30,

Τηλ: 01 45 55 15 05, κρατήσεις δεν γίνονται.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: