Το κέντρο ενδιαφέροντος πάλι στα Εξάρχεια και δη στον αγαπημένο πεζόδρομο της Βαλτετσίου. Στο Νο 47, απέναντι από το cine Riviera και δίπλα από το Salero, βρίσκεται ένα διώροφο νεοκλασικό το οποίο θα εντοπίσεις από το μπορντώ χρώμα της πρόσοψης. Εκεί άνοιξε πριν κάποιους μήνες το Ζάχαρη & Αλάτι.

Μπαίνοντας από τη μικρή πόρτα στη σκεπαστή, προστατευόμενη από το κρύο αυλή του ισογείου σε παίρνουν αμέσως οι μυρωδιές των φαγητών. Βρίσκεσαι στο γαλλικού ύφους bistrot, το οποίο λειτουργεί από τις 12 το μεσημέρι και για καφέ αν προτιμάς.

Καθώς όμως δεν ήμασταν εκεί για φαγητό, ανεβήκαμε την σκαλίτσα προς τον πρώτο όροφο όπου βρίσκεται το μπαρ.

Ενώ μέχρι τώρα η όλη εντύπωση που αποκομίζεις από την πρόσοψη, το μπιστρό, τα νοσταλγικά/ρομαντικά στοιχεία και την όλη φάση είναι ότι πρόκειται για ένα γλυκό, οικείο μέρος που θυμίζει εξωτερικό αλλά μπορεί και να σου κάνει όμως λίγο τουριστικό, στο μπαρ τα πράγματα είναι λιτά και πολύ ωραιότερα.

Ο χώρος αποτελείται από 3 δωμάτια, στο ένα από τα οποία βρίσκεται η μπάρα και ένα λιακωτό με πολλά παράθυρα το οποίο σου εξασφαλίζει θέα προς την όμορφη πλακόστρωτη αυλή. Τα σκούρα χρώματα επικρατούν στο μπαρ αλλά και στην επίπλωση.

Στα δωμάτια με την ωραία θέα στο σινεμά και τον πεζόδρομο της Βαλτετσίου υπάρχουν μεγάλα ψηλά τραπέζια τα οποία καθίζουν διαφορετικές παρέες αλλά και μερικά χαμηλά που έχουν γύρω τους εντυπωσιακές πολυθρόνες. Δυστυχώς το βράδυ Σαββάτου που πήγαμε όλα αυτά ήταν ή κλεισμένα ή πιασμένα οπότε περιοριστήκαμε σε μια γωνιά απέναντι από το μπαρ, η οποία δεν μας χάλασε τελικά μια που είχαμε εύκολη πρόσβαση στα ποτά και θέα στην αυλή.

 

Στον κατάλογο ξεχωρίζουν κάποια  κοκτέϊλ με βάση το τσίπουρο και τη μαστίχα, ωστόσο προτίμησα ένα Bitter Nick ενώ η υπόλοιπη παρέα μπύρες. Το Bitter Nick με κύρια συστατικά τζιν, γκρέϊπφρουτ, λάιμ και ζάχαρη και μαρασκίνο ήταν αρκετά δροσερό αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο, σίγουρα όχι για τα 9€ που κόστιζε.

Η μουσική, μια ανελέητη διαδοχή μπλουζ, με κάποιες «κεφάτες» εξαιρέσεις, μου σφυροκοπούσε το κρανίο όλο το διάστημα που ήμασταν εκεί. Καταλαβαίνω ότι σε πολλούς αρέσει αυτό το είδος ωστόσο προσωπικά δεν το αντέχω. Και δεν ήμουν ο μόνος. Από την άλλη μάλλον πέσαμε στην περίπτωση. Σημειωτέον: δεν υπήρχε dj.

Ο κόσμος ήταν μια χαρά, οι γνωστοί “ραφινέ” των Εξαρχείων, ευχάριστοι τυπίσκοι, καλλιτεχνίζοντα ζεύγη, ηθοποιοί. Highlight της βραδιάς μια παρέα με καπελάκια που γιόρταζαν γενέθλια και είχαν “κάνει κράτηση” το ένα δωμάτιο.

Συνολικά να πω ότι παρά το γεγονός ότι και οι δύο χώροι ήταν γεμάτοι το διάστημα που ήμασταν εκεί, είχα την εντύπωση ότι έχει δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μπιστρό παρά στο μπαρ, εντύπωση που ενισχύεται άλλωστε και από το ίδιο το όνομα του μαγαζιού.

Γενικά η εστίαση ασκεί μεγάλη γοητεία σε όσους ασχολούνται και φυσικά απαιτεί μεγαλύτερα έξοδα και προσοχή. Γι’αυτό και θα επανέλθω στο bistrot αυτή τη φορά. Stay tuned.


Ζάχαρη & Αλάτι Bistrot Bar, Βαλτετσίου 47, Εξάρχεια, 2103801253
WiFi: Ναι
Smoking: Ναι
Θα ξαναπάς: Ναι

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: