Η Εθνική Πινακοθήκη είναι ένας από τους χώρους τέχνης στην Αθήνα, που με ενθουσιάζουν. Οι λόγοι είναι εντελώς προσωπικοί: κατ’ αρχάς η τοποθεσία σε αυτό το άνοιγμα προς το Λυκαβηττό, είναι από τις πιο προνομιακές της πόλης. Επίσης, οι Κυριακάτικες επισκέψεις που κάναμε με τους γονείς όταν ήμουν παιδάκι, μου έχουν αφήσει τις καλύτερες (και εντυπωσιακότερες) αναμνήσεις. Άρα, όταν έμαθα ότι πρόκειται να κλείσει για ανακαίνιση/επέκταση, αποφάσισα να πάω να δω το κτίριο για τελευταία φορά στην παλιά μορφή του και επ’ ευκαιρία την έκθεση «Στα άδυτα της Εθνικής Πινακοθήκης», αλλά και την μόνιμη συλλογή.

National Gallery

National Gallery

Έτσι όπως το καταλαβαίνω, η έκθεση «Στα άδυτα της Εθνικής Πινακοθήκης» αποτελείται από έργα που υπήρχαν αποθηκευμένα ή ήταν κομμάτι της μόνιμης συλλογής και τώρα τα ξεχώρισαν από τα υπόλοιπα και παρουσιάζονται ως περιοδική έκθεση. Καταλαμβάνει το μπροστινό κομμάτι του ισογείου και συνεχίζεται στο υπόγειο. Ο χώρος είναι πολύ όμορφα διαμορφωμένος και στο ισόγειο, αλλά ακόμα περισσότερο στον κάτω όροφο. Προσωπικά μου άρεσε περισσότερο το κομμάτι με δυτικοευρωπαϊκούς πίνακες, αλλά και αρκετά μεμονωμένα έργα, πίνακες αλλά και γλυπτά.

National Gallery West European art

Αυτό που με εξέπληξε ήταν κάποια γλυπτά της μόνιμης συλλογής, η οποία βρίσκεται στο πίσω μέρος του ισογείου. Δυστυχώς, ο χώρος είναι αδιάφορος και παραμελημένος· αρκετά κρύος και ουδέτερος και έτσι δεν βοηθάει στην ανάδειξη των έργων.

Έρωτας που σπάζει το τόξο του

Έρωτας που σπάζει το τόξο του

Ωστόσο, υπάρχουν υπέροχα γλυπτά όπως  ο «Έρωτας που σπάζει το τόξο του» του Γεωργίου Βρούτου, αλλά και «Ο άσωτος υιός» του Auguste Rodin.

National Gallery Rodin

Ο άσωτος υιός

Φαντάζομαι ότι με την επερχόμενη επέκταση, θα «συμμορφωθούν» όλοι χώροι και έργα όπως οι 2 πίνακες του El Greco, θα βρίσκονται πλέον στο περιβάλλον που τους αξίζει (πραγματικά αυτοί οι 2 πίνακες είναι χαντακωμένοι εκεί που εκτίθενται-πολύ κρίμα).

National Gallery El Greco

National Gallery El Greco

Παραμελημένα είναι και τα 2 πωλητήρια της Πινακοθήκης, κάτι που θεωρώ πολύ μεγάλο λάθος, καθώς στα καταστήματα των μουσείων συνήθως ανακαλύπτεις τρομερά αντικείμενα και σε κάποια μουσεία, (βλ. για παράδειγμα Thyssen-Bornemisza) το κατάστημα είναι η αφορμή της επίσκεψης. Και πάλι υποθέτω ότι όλα αυτά θα αλλάξουν μετά την ανακαίνιση.

National Gallery

Ήταν ωραία λοιπόν η επίσκεψη στην Εθνική Πινακοθήκη για άλλη μια φορά και μάλιστα με φθηνό εισιτήριο (5 ευρώ, αν και το τυπωμένο εισιτήριο γράφει 6 ευρώ…). Περιμένω με ανυπομονησία (κατ’ αρχάς να ξεκινήσουν και μετέπειτα) να ολοκληρωθούν οι εργασίες επέκτασης και ελπίζω με μια ενδιαφέρουσα έκθεση να ανοίξει σύντομα το καινούριο κτίριο.

Υ.Γ. Άσχετο, αλλά άλλος ένας λόγος για επίσκεψη στην Πινακοθήκη είναι να πας μετά για ζεστή σοκολάτα στο L’ Arret Du Temps, που είναι εκεί κοντά, απέναντι από το Caravel. Είναι κουκλίστικο και πολύ ζεστό.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: