Το όνομα δεν είναι άγνωστο σε όσους εργάζονται ή διαμένουν στο κέντρο της Αθήνας.

Γνωστό κυρίως ως εστιατόριο που διανέμει κατ’οίκον ή κατά γραφείον,  ο Μελίλωτος προσφέρει μια μεγάλη ποικιλία σπιτικών υγιεινών φαγητών με άποψη. Πιάτα παραδοσιακά αλλά και δημιουργικά τα οποία εμπλουτίζονται καθημερινά  ανάλογα με την έμπνευση των σεφ και τη διαθεσιμότητα των υλικών.

  

Εφόσον εγγραφείτε στη mailing list του εστιατορίου, το μενού ημέρας θα αποστέλλεται καθημερινά στην προσωπική σας διεύθυνση email. Όχι πίτσα, τυροπιτοειδή, μακαρονάδες ή σουβλάκια. Κανονικό φαγάκι φτιαγμένο με επιλεγμένα υλικά από όλη την Ελλάδα με μεράκι και με γκουρμέ προθέσεις.

Αρχικά στην οδό Ξενοφώντος στο Σύνταγμα, εδρεύει τώρα πιο κάτω, κοντά στην Καπνικαρέα, στην Καλαμιώτου 19 όπου μπορείς πλέον να καθίσεις και για φαγητό.

Πήγαμε λοιπόν δύο άτομα ένα μεσημέρι καθημερινής για φαϊ και κουβέντα.

Ο χώρος είναι φιλικός, απλός και ξεκούραστος στο μάτι: ξύλινα τραπεζάκια, φυστικί καρέκλες, χάρτινα σουπλά και ωραία λευκά πιάτα. Καθίσαμε έξω για χάζι στον πεζόδρομο της Καλαμιώτου. Το μενού ήρθε τυπωμένο σε μια σελίδα Α4, ίδιο ακριβώς με αυτό που αποστέλλεται στο email σας. Και είναι αρκετά απρόσμενο.

Επιλέξαμε για πρώτα δύο σαλάτες: η μια ήταν με ρόκα, πληγούρι, ντομάτα, μαϊντανό, ξινομυζήθρα και βαλσαμικό και η άλλη με σύκο, μανούρι, προσούτο, μαρούλι και ρόκα. Η πρώτη ήταν πολύ δροσερή και νόστιμη, η δεύτερη πιο συνηθισμένη. Να πούμε εδώ ότι ορισμένες σαλάτες διατίθενται και σε μικρό μέγεθος το οποίο είναι αρκετά χορταστικό.

Για κυρίως πήραμε σνίτσελ κοτόπουλου και λαυράκι. Και τα δύο σε γενναίες μερίδες! Το σνίτσελ , απίθανα τρυφερό μέσα αλλά με κριτσανιστή και διόλου λαδερή κρούστα με σουσάμι. Έμοιαζε να το είχαν τυλίξει σε φρεσκοψημένο χωριάτικο ψωμί.  Το λαυράκι ήταν ψημένο με κρούστα βοτάνων και συνδυασμένο με ταμπουλέ ντομάτας με δυόσμο. Νόστιμο αλλά περισσότερο στεγνό από όσο θα ήθελα.

Να σταθώ εδώ στην απόλυτα επαγγελματική συμπεριφορά της κυρίας που μας σέρβιρε, η οποία όταν ζητήσαμε αρχικά ένα άλλο πιάτο, μας ενημέρωσε με αφοπλιστική ειλικρίνεια πως κατά τη γνώμη της δεν πέτυχε η εκτέλεσή του εκείνη την ημέρα και δεν θα μας το πρότεινε.

Περιττό να πω ότι μετά από αυτό ο Μελίλωτος με κέρδισε για πάντα!

Ήπιαμε BIOS, μια γευστικότατη, αν και αρκετά ελαφριά μπύρα με πέντε δημητριακά (κριθάρι, σιτάρι, σίκαλη, καλαμπόκι και ρύζι) παραγωγής Αθηναϊκής Ζυθοποιίας.

Η ευγενική κυρία μας κέρασε μια πολύ αξιοπρεπή πορτοκαλόπιτα της οποίας το έντονο άρωμα με εξέπληξε ευχάριστα και φύγαμε πληρώνοντας 30 ευρώ τα δύο άτομα.

Θα ξαναπάω.

Προσοχή! Επειδή υπάρχουν ιδιαιτερότητες στις ώρες διανομής και λειτουργίας του εστιατορίου  καλύτερα πριν πάτε να συμβουλευτείτε το site τους.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: