Πραγματικά είχα καιρό να φύγω από κινηματογραφική αίθουσα τόσο ανεβασμένος. Πόσο μάλλον από ταινία του Woody Allen. Όσο μεγάλο θαυμασμό και να τρέφω για τις παλιές ταινίες του, δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τις τελευταίες, τις «ευρωπαϊκές», με εξαίρεση ίσως το Match Point.

Το Midnight in Paris διαδραματίζεται στο Παρίσι, ένα Παρίσι φωτισμένο και κινηματογραφημένο εντυπωσιακά με ένα χρυσοκίτρινο θερμό φίλτρο που δείχνει τα πάντα πανέμορφα. Όχι τυχαία η ταινία ξεκινά με ένα slideshow πλάνων από το Παρίσι που πείθουν οποιοδήποτε θεατή να επισκεφτεί τον απόλυτο προορισμό διακοπών για Αμερικανούς (και όχι μόνο) αλλά και πόλη για την οποία τρέφει τεράστια εκτίμηση ο σκηνοθέτης.

Εκεί λοιπόν ο Gil (Owen Wilson), επιτυχημένος σεναριογράφος του Holywood και μεγάλος θαυμαστής της πόλης του φωτός και της δεκαετίας του ’20, τριγυρνά γοητευμένος και πασχίζει να τελειώσει ένα μυθιστόρημα που θα του επιτρέψει να εκπληρώσει το όνειρό του να γίνει διάσημος συγγραφέας. Μαζί του, αλλά σε άλλο πλανήτη, η αρραβωνιαστικιά του Inez (Rachel McAdams), με την οποία δεν έχουν και πολλά κοινά και η οποία σύντομα θα χαριεντιστεί με ένα παλιό της αμόρε τον Paul (Michael Sheen) που βρίσκεται τυχαία εκεί.

Πικαρισμένος και ελαφρά μεθυσμένος περιπλανιέται στα δρομάκια του Παρισιού και τα μεσάνυχτα τον βρίσκουν σε ένα συγκεκριμένο δρομάκι να ψάχνει ταξί για την επιστροφή. Είναι τότε ακριβώς που ένα αμάξι-αντίκα σταματά και τον παίρνει σε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο στην αγαπημένη του εποχή. Στο Παρίσι της Belle Epoque με παρόντες όλους τους αγαπημένους του συγγραφείς και καλλιτέχνες με τους οποίους βρίσκει την ευκαιρία να συγχρωτιστεί και να συζητήσει για το βιβλίο του. Το ερωτικό στοιχείο δεν θα λείψει καθώς σαγηνεύεται από την καλλονή Adriana (Marion Cotillard), τότε μούσα του Pablo Picasso.

Τι θα έκανες αν μπορούσες να ταξιδέψεις πίσω στον χρόνο και να βρεθείς σε μια εποχή που θεωρείς καλύτερη από τη δική σου;

Ο Gil δεν αντιστέκεται και επαναλαμβάνει το ταξίδι κάθε βράδυ τα μεσάνυχτα ενώ ταυτόχρονα ο Woody Allen αρπάζει την ευκαιρία για να παρουσιάσει προσωπικότητες της εποχής σε απίθανα κωμικά ενσταντανέ. F.Scott Fitzgerald, Cole Porter, Ernest Hemingway, Pablo Picasso, Salvador Dali, Gertrude Stein, Luis Bunuel, και άλλοι πολλοί παρελαύνουν στην οθόνη ερμηνευόμενοι από γνωστούς ηθοποιούς όπως ο Adrien Brody (απολαυστικότατος ως Dali) ή η Kathy Bates (ως Gertrude Stein).

Η Marion Cotillard είναι ιδανική στο ρόλο μούσας, απόλυτα φυσική, αιθέρια και ερωτεύσιμη μέχρι το θάνατο ενώ η πρώτη κυρία της Γαλλίας, Carla Bruni Sarkozy στο σύντομο ρόλο της ξεναγού στο μουσείο Rodin είναι κομψή, πανέμορφη αλλά ψυχρή. Η Rachel McAdams αδιάφορη, δυστυχώς σε μη αβανταδόρικο ρόλο. Δεν θα μείνει αξέχαστη. Σε πολλά πλάνα θυμίζει την Scarlett Johansson ενώ σε άλλα την Meg Ryan.

Ο Owen Wilson, από τους πιο συμπαθείς ηθοποιούς της γενιάς του, φαίνεται να απολαμβάνει τρομερά το ρόλο του (όπως και όλοι οι ηθοποιοί στην ταινία) κι έχει μια παιδιάστικη χαρά που σε παρασύρει. Με το ντύσιμο και την κίνησή του στην ταινία, μοιάζει με cool βερσιόν του Woody Allen χωρίς τις νευρώσεις.

Τέλος η ταινία δεν έχει τα βαθυστόχαστα νοήματα. Είναι απλή και με μια κεντρική ιδέα. Κι αυτό κάποιοι το θεωρούν απόσταγμα σοφίας και όχι στειρότητα.

Αν δεν θέλετε να πολυασχοληθείτε με αυτό, απλά διασκεδάστε με το κεφάτο σενάριο και τις απολαυστικές ερμηνείες. Ο Woody έχει κέφια. Και γι’αυτό φταίει το Παρίσι!

Δείτε την ταινία και νιώστε κι εσείς τη λαχτάρα να ζούσατε σε αυτή την ονειρεμένη πόλη!

Συμβουλή: αποφύγετε τον 17ο αιώνα καλού κακού.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: