Επιτέλους, ένα κανονικό wine bar στην Αθήνα. Λέω «κανονικό», γιατί σε όσους αναφέρω ότι το Fabrica De Vino είναι το πρώτο wine bar που έχω πάει στην Αθήνα, με ρωτάνε αν είναι σαν το Scala Vinoteca. Να τα ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα: το Scala Vinoteca ΔΕΝ είναι wine bar. Είναι εστιατόριο με ιδιαίτερη έμφαση και μεγάλη ποικιλία στο κρασί. Το πιο κοντινό σε wine bar που υπήρχε στην Αθήνα, ήταν το αγαπημένο Crudo, που έχει κλείσει εδώ και ένα χρόνο περίπου.

Το Fabrica De Vino, όπως θα έχετε διαβάσει παντού, στεγάζεται στο παλιό Factory, στην Εμμανουήλ Μπενάκη, ανάμεσα σε Πανεπιστημίου και Σταδίου, improbable μέρος για wine bar, γι’ αυτό και μου αρέσει. Δεν θα μαζέψει τους ψεύτικους θαμώνες του Κολωνακίου, ούτε τους δήθεν alternative των Εξαρχείων, αλλά απλό, ετερόκλητο κόσμο του κέντρου, που θα πάει εκεί μάλλον, «επί τούτου». Έχω πάει τις 2 τελευταίες Παρασκευές και θα εξακολουθήσω να πηγαίνω πολύ συχνά, υποψιάζομαι.

Το μαγαζί είναι μακρόστενο, ιδιαίτερα ψηλοτάβανο και έχει μια μεγάλη ξύλινη μπάρα στην δεξιά πλευρά και κάποιους ξύλινους πάγκους αριστερά. Επίσης, έχει μερικά τραπεζάκια με καρέκλες στο πεζοδρόμιο, το οποίο το γουστάρω τρελά σαν ιδέα, γιατί κάνει φιλόξενη και ζεστή, μια περιοχή (σχεδόν Ομόνοια είναι), που πλέον μας φαίνεται ξένη. Κάτι σε χωριό μου θυμίζει η σκέψη να κάθεσαι στο πεζοδρόμιο της Μπενάκη και να πίνεις τα κρασάκια σου.

Υπάρχουν, πάρα πολλές επιλογές σε ποτήρι από έλληνες παραγωγούς και ακόμα περισσότερες σε μπουκάλι, όπου υπάρχουν και ξένες ετικέτες. Μπορείς να διαλέξεις να πάρεις ολόκληρο ή μισό ποτήρι αν θες να πιεις 4-5 διαφορετικά κρασιά. Σε αυτό θα σε βοηθήσει ο cool και ευγενικός Νεκτάριος, προτείνοντας σου μια σειρά από ποικιλίες κρασιών, ξεκινώντας από πιο απλές γεύσεις και καταλήγοντας σε δυνατά και γεμάτα κόκκινα κρασάκια. Σημειώνω ότι οι τιμές είναι ιδιαίτερα χαμηλές. Τα μισά ποτήρια κοστίζουν γύρω στα 2,5 ευρώ και τα ολόκληρα 4-5.

Υπάρχουν και κάποια tapas και pinchos και αυτά πολύ φθηνά, 2 και 3 ευρώ, αντίστοιχα, αλλά εκεί δεν έμεινα και απόλυτα ικανοποιημένη. Δεν είναι και τρομερές οι γεύσεις τους, αλλά προς το παρόν, επαρκούν για να συνοδεύσουν την οινοποσία και να μην φύγεις … μπουσουλώντας, όπως μου συνέβη την πρώτη φορά που πήγα.

Γενικά, θα πω ότι ήδη το αγαπώ αυτό το μέρος και προβλέπεται να γίνεται «στέκι». Είναι πολύ μοναδικό και … ναι: improbable!

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: