Σε μια τόσο ανεπτυγμένη, όσον αφορά στη νυχτερινή διασκέδαση της Αθήνας, περιοχή όπως είναι το Γκάζι κάθε νέα άφιξη αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό, μια που η κατάσταση έχει γίνει αφόρητη ιδιαίτερα γύρω από την πλατεία. Ευτυχώς όσοι γνωρίσαμε την περιοχή στο ξεκίνημά της, έχουμε ξεχωρίσει  τα μέρη τα οποία αγαπάμε και στα οποία πηγαίνουμε επιλεκτικά αποφεύγοντας τη σαβούρα.

Σε αυτά ήρθε να προστεθεί πρόσφατα η Matilde, μια haute πιτσαρία με φιλοδοξίες μπαρ η οποία άνοιξε στην Κωνσταντινουπόλεως 44 (απέναντι από τις γραμμές του τρένου, σχεδόν δίπλα στο Κ44).

Σχεδιαστικά έχει καταφέρει με λίγα εκτιμώ έξοδα να διαμορφώσει έναν απλό, ευχάριστο χώρο με mix & match στυλ: εμφανές τσιμέντο, σωλήνες εξαερισμού, κόκκινη ταπετσαρία με ζέβρες, πολλά ξύλινα στοιχεία, λευκά πλακάκια, κρεμασμένα αλλαντικά, το άγαλμα της καθολικής Madonna, ιταλικές κονσέρβες με τοματίνια κλπ. Είναι τόσο απλή η κατασκευή που αν περάσετε απέξω την ημέρα που είναι κλειστό, θα σας φανεί το απόλυτο τίποτα. Το βράδυ όμως, και χάρη στον εξαιρετικό φωτισμό, το σκηνικό μεταμορφώνεται θυμίζοντας ακόμη και μέρη στη Νέα Υόρκη.

Στην pizza τώρα. Λοιπόν ο αστικός μύθος ή αλλιώς το δελτίο τύπου θέλει τη ζύμη να είναι φτιαγμένη από 4 τύπους αλεύρων και να ψήνεται σε ξυλόφουρνο καίγοντας ρίζες από γέρικα δέντρα ελιάς (θα κλάψω) για να δώσει ιδιαίτερο άρωμα και γεύση. Δεν είναι τόσο λεπτή όσο την διαφημίζουν αλλά το μέγεθός της (8 κομματιών αν σας λέει κάτι αυτό) είναι αρκετό για έναν gentleman with an appetite. Οι κυρίες ας την μοιραστούν με μια φίλη τους μαζί με μια σαλάτα ή ένα ορεκτικό.

Έχω πάει με διαφορετικές παρέες 2 φορές μέχρι τώρα και κάνω τικ στις επιλογές του καταλόγου που έχω δοκιμάσει. Κρίνοντας έως τώρα τις 5 από τις 10 πίτσες του καταλόγου τολμώ να πω ότι η Matilde σερβίρει ίσως την καλύτερη pizza στην Αθήνα αυτή τη στιγμή.

Αναλυτικά έχουμε και λέμε: η basic pizza Bufala με τρία μόνο συστατικά mozzarella, τοματίνια και βασιλικό συμπυκνώνει την ουσία της Μεσογείου και θα την έτρωγα για πρωινό κάθε μέρα.

Από τις special πίτσες κατά σειρά προτίμησης ξεχωρίζουν:

  • “Zucca”, η flagship pizza της Matilde. Μελετημένη πίτσα που κατορθώνει να ισορροπεί αντίθετες γεύσεις όπως ο πουρές γλυκιάς κολοκύθας, η παντσέτα, το καπνιστό τυρί και η μοτσαρέλα
  • “Norma” με την αγαπημένη μου μελιτζάνα, μοτσαρέλα,  ρικότα και βασιλικό,
  • “Bresaola” με μπρεσάολα (φυσικά), μοτσαρέλα, ντομάτα, ρόκα, παρμεζάνα, τρούφα & λεμονάκι να το στύψεις από πάνω (αναδεικνύει την ρόκα & δροσίζει)
  • “Funghi & Salsiccia”, πικάντικη (όχι καυτερή) και κάπως oriental επιλογή για τους μερακλήδες με μανιτάρια, λουκάνικο, μοτσαρέλα & μπούκοβο.

Από τα ορεκτικά δοκιμάσαμε την Buratta (είδος κρεμώδους μοτσαρέλας) την οποία συνδυάζουν με προσούτο & τοματίνια και το εύγευστο καρπάτσιο με τρούφα και παρμεζάνα.

Μια σαλάτα πάντα χρειάζεται κι έτσι πήραμε την «Pera» με ρόκα, αχλάδι, καρύδια & κατσικίσιο τυρί αλλά δεν μου φάνηκε κάτι το ιδιαίτερο.

Υπάρχουν και ζυμαρικά φούρνου στον κατάλογο αλλά τα αφήσαμε για άλλη φορά όταν θα έχουμε εξαντλήσει όλους τους κωδικούς στις πίτσες.

Τα γλυκά που δοκιμάσαμε δεν ήταν τόσο καλά. Η τιραμισού ήταν μέτρια, αρκετά σφιχτή (μάλλον φτιαγμένη την προηγούμενη μέρα) αλλά δροσερή. Το καρπάτσιο νεκταρίνι με μανταρίνι/μασκαρπόνε ήταν τελείως άγευστο αφού το νεκταρίνι ήταν σκληρό και άγουρο. Επίσης τι υπερβολή με τη χρήση του όρου καρπάτσιο πια! Ότι ψιλοκόβεται το λέμε καρπάτσιο αγαπητοί σεφ;

Καλύτερη επιλογή γλυκού αλλά hardcore, η calzone με Nutella & μασκαρπόνε. Απλά μια τέλεια, σχεδόν παιδική γεύση αλλά νομίζω ασυμβίβαστη με το υπόλοιπο, gourmet προθέσεων, μενού.

Τέλος το concept pizza+bar δεν μου κάνει καθόλου κλικ. Κανείς δεν θα έρθει μόνο για ποτό. Με την μόδα των κοκτέιλ σε πλήρη άνθιση είναι απλά ένας ακόμη τρόπος να παραγγείλεις ένα ποτό πριν το φαγητό σου πληρώνοντας έξτρα 10 ευρώ στον τελικό λογαριασμό. Γιατί να το κάνω αυτό; Βέβαια αδύναμος άνθρωπος κι εγώ, τι να κάνω, υπέκυψα μια φορά. Αν το αποφασίσεις κι εσύ τα κοκτέιλ είναι αρκετά καλά όπως αυτό με ρούμι και ginger, το νέο hot συστατικό στα κοκτέιλ ή αυτό με τη βότκα και το δεντρολίβανο.

Στα αρνητικά της Matilde οι ακριβές τιμές (15€ για την Zucca, 12-17€ τα ορεκτικά, 8-10€ οι σαλάτες), το αργό αν και με χιούμορ service, η μουσική (οn line latin web radio δεν θα το αντέξω τρίτη φορά) και ρε παιδιά φέρτε παγωμένα ποτήρια για μπύρα όχι αυτά του νερού!

Συνολικά θετική εντύπωση αλλά λίγο κούρδισμα στη λειτουργία και μια διόρθωση στις τιμές (προς τα κάτω ε;)  θα ήταν ευπρόσδεκτα.

Δείτε το site της Matilde εδώ

 

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: