Minor spoilers ahead:

Το Super 8 ήταν ότι περίμενα. Μια ανάμειξη Goonies, Στενών Επαφών Τρίτου Τύπου και E.T. Πολύ ευχάριστο, πολύ παιδικό (με καλό τρόπο όμως), ένας φόρος τιμής στις ταινίες του Spielberg και των συναφών σκηνοθετών των αρχών της δεκαετίας του ’80.

Αθώο και φρέσκο, παρά την cultίλα του, το Super 8 σε κρατάει σε όλη τη διάρκειά του και σου θυμίζει τα καλά του αμερικάνικου κινηματογράφου. Παρά τις υπερβολές και κάποιες αφέλειες, είναι μια συνεπής ταινία επιστημονικής φαντασίας, παιδικής φιλίας και πρώτου εφηβικού έρωτα. Πολύ καλές και ευχάριστες ήταν οι ερμηνείες των μικρών πρωταγωνιστών, όπως του Joel Courtney, του wannabe σκηνοθέτη Riley Griffiths και της Elle Fanning. Μεγάλη φάτσα ο πυρο-εκρηξιο-μανής Ryan Lee! Πολύ καλό και το casting του Glynn Turman, ως επιστήμονα με κρυφό παρελθόν, ο οποίος με είχε εντυπωσιάσει με την ερμηνεία του στη 2η season του In Treatment.

Riley Griffiths Ryan Lee

Riley Griffiths and Ryan Lee

Στο τέλος, βέβαια, οριακά δεν χαλάστηκα. Σαν να παραήταν υπερβολικό. Τελικά τον J.J Abrams δεν τον εμπιστεύομαι. Στο Lost ξεκίνησε δημιουργώντας τεράστιες προσδοκίες και τελείωσε πολύ ξενέρωτα (όχι ότι το είδα το τέλος… Είχα σταματήσει 2 seasons πριν). Έτσι και με το Super 8, παραλίγο να το χάσει στο τέλος, αλλά είτε στάθηκε τυχερός, είτε συγκρατήθηκε/τον συγκράτησαν και δεν το κατέστρεψε. Φοβάμαι όμως ότι θα συνεχίσει σε ίδιου τύπου ταινίες και σύντομα θα μας κάνει δώρο κανένα «αριστούργημα» τύπου Independence Day:(

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: