Τετάρτη απόγευμα, έχουμε δώσει ραντεβού με μια φίλη έξω από την Εθνική Πινακοθήκη στις 6.50 μ.μ. διότι στις 7 μ.μ ξεκινάει η ξενάγηση της έκθεσης-φόρο τιμής στον Γιάννη Μόραλη.

Πρώτη κρυάδα: γίνεται πανικός από κόσμο καθώς έχει μαζευτεί η Σάρα, η Μάρα και το κακό συναπάντημα (και φανταστείτε ότι δεν ήταν καν κάποιος πολιτιστικός σύλλογος απο την επαρχία, ΚΑΠΗ ή άλλου τύπου γκρουπ).

Την δεύτερη κρυάδα παίρνουμε μόλις αντιλαμβανόμαστε που οφείλεται ο χαμός: την ξενάγηση έκαναν η Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα και ο Δημοσθένης Κοκκινίδης (μαθητής του Μόραλη και τέως πρύτανης της ΑΣΚΤ). Μας ενημερώνει η Λαμπράκη ότι η τωρινή έκθεση συμπληρώνει την μεγάλη αναδρομική που είχε γίνει στην Πινακοθήκη το 1988 με έργα της τελευταίας καλλιτεχνικής περιόδου του Μόραλη (1985-2005).

Ουσιαστικά, η έκθεση ήταν χωρισμένη στα τρία: καμιά εικοσαριά πίνακες και σχέδια της πρώιμης καλλιτεχνικής περιόδου του (΄30-΄50), καμιά δεκαριά επιτύμβιες συνθέσεις από τη δεκαετία του ΄60 όπου παρατηρείται πλέον πολύ έντονα το πέρασμα από την κλασσική (παραστατική) στην μοντέρνα (αφαιρετική) τέχνη και έργα μεταγενέστερα του ΄60 όπου πλέον μιλάμε για καθαρά γεωμετρικές φόρμες και αφαίρεση.

Επιτύμβια σύνθεση Α (1952-1958)

Επιτύμβια σύνθεση Α (1952-1958)

Αν σκεφτεί κανείς ποιες ήταν οι κυρίαρχες θεματολογίες του Μόραλη διαπιστώνει ότι, ενώ στην αρχή καταπιάνεται με τον θάνατο (επιτύμβια) στα γεράματα ασχολείται με τον Έρωτα. Επίσης, ενώ στην αρχή (΄30-΄60) ζωγραφίζει πολλά πορτρέτα και γυμνά γυναικών (σε αντίθεση με τον Τσαρούχη που ζωγράφιζε σχεδόν μόνο αγοράκια), μετά το ΄60 ζωγραφίζει ερωτευμένα ζευγάρια (μου θυμίζει λίγο τον Philip Roth που έχει καταντήσει πορνόγερος στα 80 του !).

Επιτύμβια σύνθεση Β (1963)

Επιτύμβια σύνθεση Β (1963)

Άκρως εκνευριστικό: ακούς συχνά να λένε ότι ο Μόραλης είναι καταχωρημένος στους κλασσικούς ζωγράφους. Έλεος πια, ο Μόραλης δεν είναι μόνο συνώνυμο της γενιάς του ΄30!! Υπήρξε και θερμός υποστηρικτής του μοντερνισμού, εάν πάτε να δείτε την έκθεση και θα καταλάβετε!

Κουτσομπολιό: ήξερα ότι ο Μόραλης είχε ζήσει κάποια χρόνια στο Παρίσι αλλά δεν γνώριζα ότι η πρώτη του γυναίκα ήταν Γαλλίδα (Marie Roussin) και εντυπωσιακά όμορφη (καθόμουν και την χάζευα!).

Ερωτικό Μόραλη

Bottom Line: εάν πάτε να δείτε την έκθεση, αποφύγετε τις Τετάρτες απογεύματα ή ρωτήστε ποιος κάνει την ξενάγηση (υποθέτω πως αν την κάνει η επιμελήτρια και όχι η Λαμπράκη, δεν θα έχει τόσο κόσμο). Επίσης, μην έχετε μεγάλες προσδοκίες, είναι σχετικά μικρή έκθεση (αυτό μπορεί να παίζει υπέρ για κάποιους) και με αρκετές ελλείψεις ως προς την επιμέλεια. Βέβαια, τα εξαιρετικά έργα του Μόραλη φέρνουν μια ισορροπία οπότε η συνολική εικόνα είναι καλή. Μου φάνηκε λίγο ακριβό το εισιτήριο (6,5 ευρώ) αλλά Μόραλης είναι αυτός…

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: