Παρασκευή προσπαθώ ψιλοτελευταία στιγμή να κλείσω ένα light dinner κάπου που δεν έχω ξαναπάει. Και άξαφνα μου έρχεται η ιδέα του Mommy. Πηγαίνω συχνά Σάββατο πρωί και πίνω το πρώτο ποτό της ημέρας, ένα καταπληκτικό cocktail, το maimann (ή κάπως έτσι, πάντα μπερδεύομαι με την ορθογραφία του), με gin, liqueur ginger και πουρέ μανταρινιού και καμιά μπρουσκέτα ή σάντουιτς. Όλα πολύ καλά και μάλιστα τα απολαμβάνεις σε έναν ιδιαίτερα ωραίο κήπο, με φοβερά επιπλάκια.

Όμως, δεν είναι το ίδιο καλή επιλογή και για βράδυ. Κατ’ αρχάς, το menu είναι εντελώς ιταλικό, δηλαδή μια από τα ίδια, αλλά οκ δεν είναι αυτό το μεγάλο πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι πας εκεί και σε περιμένει μια «τραγουδιάρα» λες και πας σε κανένα club και αν κάτσεις μέσα ακούς τα «νταπαντούπα» σαν να είσαι στη παραλιακή ή σε κανένα trendy bar του Κολωνακίου. (Ουπς! Εκεί είσαι!) Ευτυχώς, εγώ με τον Νικόλα κάτσαμε έξω, αλλά και πάλι η μουσική ακουγόταν και ήταν χάλια.

Anyway, πραγματικά ότι πήραμε ήταν πολύ καλό. Πολύ νόστιμες μπρουσκέτες για αρχή, εγώ μια πράσινη σαλάτα για κυρίως (that was a first), η οποία είχε και πορτοκάλι και ρικότα, πολύ καλή γενικώς, και ο Νικόλας φιλέτο σολομού με παντζάρια. Αξιομνημόνευτα τα ψωμάκια τους, ειδικά αυτό που ήταν σαν κλειστή αφράτη σφολιάτα. Αυτά συνοδεύτηκαν από ένα Chardonnay (δυστυχώς δεν συγκράτησα την ετικέτα) Ν.Ζηλανδίας, η τιμή του οποίου ήταν στη μεσαία κατηγορία (περί των 27 ευρώ). Στο τέλος, δοκιμάσαμε ένα πολύ νόστιμο semifreddo σοκολάτας και ένα γλυκό κρασί Vinsanto. Εγώ δεν αντιστάθηκα πήρα και το maimann cocktail μου.

Ο λογαριασμός λοιπόν ήρθε 95 ευρώ. Πλήρωσα 50 ευρώ δηλαδή για σαλάτα, κρασί, λίγο γλυκό και coktail! Και τα πήρα χοντρά! Και προφανέστατα δεν ξαναπάω εκεί ποτέ για φαγητό. Καθώς το συζητούσα όμως σήμερα το πρωί με ένα φίλο και ήμουν προετοιμασμένη να γράψω τον 5ο κόλαφο μέσα σε ένα μήνα, μου λέει την εξής ατάκα: «Αυτά είναι για άλλα πορτοφόλια, καλή μου». Ρε γαμώτο, λες να έχει δίκιο;

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: