Κόλαφος No2:

Παρασκευή βράδυ βρίσκομαι στη Ν. Σμύρνη για ένα χαλαρό ποτό. Θέλω να πάω στο «Νέο Επιτόκιο», αλλά έχει κλείσει(!) και το Pop Up είναι γεμάτο, με λίγες κενές θέσεις έξω, που με αυτό το βρωμόκρυο είναι αδύνατον να κάτσεις. Μιας και ψιλοπεινάγαμε κιόλας, μας ήρθε η ιδέα να πάμε στη Pasteria, με τη λογική ότι είναι δίπλα και επίσης έχουμε να πάμε γύρω στα 4-5 χρόνια και ίσως στο ενδιάμεσο να έχει βελτιωθεί η κατάσταση (έχει και εμπλακεί και ο Bortini, όχι ότι τον εκτιμώ ιδιαίτερα…)

Anyway, πήραμε μπρουσκέτες, φλογέρες κοτόπουλου και 1 σαλάτα με σπανάκι, ρόκα, μαρούλι και μανούρι. Επίσης, ένα μικρό μπουκάλι κρασί Chardonnay Κτήμα Χατζημιχάλη (375ml) και ένα γλυκό στη μέση (σοκολατόπιτα με παγωτό). Ξέρετε πόσα πληρώσαμε; 70 ευρώ. Και να πω ότι φάγαμε και κάτι ιδιαίτερο; Η σαλάτα ήταν (θα χρησιμοποιήσω τη λέξη που είπε ο συνδαιτυμόνας μου) «ταλαίπα». Φλογέρες δεν δοκίμασα, άρα δεν μπορώ να πω κάτι, αλλά οι μπρουσκέτες ήταν μέτριες. Ούτε χάλια δηλαδή, αλλά όχι και κάτι αξιοσημείωτο. Το γλυκό ήταν απλά οκ. Να σημειώσω ότι αν και το service ήταν εξυπηρετικό, μας έφεραν το κρασί μετά από τα ορεκτικά (τα οποία ήρθαν σε χρόνο ρεκόρ –δεν ξέρω αν είναι καλό αυτό) και αφού τους το υπενθυμίσαμε.

Δεν θα ξαναπάω ποτέ! Τόσο υπερεκτιμημένο menu έχω να δω καιρό. Μάλλον, απευθύνεται σε άσχετους τηλεορασάκιες το μαγαζί. Get real guys!

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: