Το Chico & Rita είναι ένα animation 2D φιλμ από τον βραβευμένο με Όσκαρ σκηνοθέτη Fernando Trueba και τον γνωστό designer Javier Mariscal. Με σημείο έναρξης την Κούβα του 1948 και σταθμούς πολλές πόλεις στον κόσμο, καταγράφει την θυελλώδη ερωτική ιστορία του συνθέτη και πιανίστα Chico με την χυμώδη και ταλαντούχα τραγουδίστρια Rita La Belle. Μια πορεία 60 χρόνων στη διάρκεια της οποίας θα γνωρίσουν την έκσταση, την επιτυχία, τις παρεξηγήσεις και τον χωρισμό χωρίς όμως να ξεχάσει ο ένας τον άλλον.

Το σενάριο είναι μελό, με πάρα πολλά κλισέ και δεν θα είχε κανένα ενδιαφέρον αν δεν υπήρχε αυτό το τολμηρό και ηδονιστικό adult feel με αρκετό γυμνό, ασυνήθιστα έντονες ερωτικές σκηνές αλλά και βία.

Κι αυτό όμως περνά ωστόσο σε δεύτερη μοίρα καθώς μαγεύεσαι από την ατμόσφαιρα των 40s-50s και την εξαιρετική απεικόνισή της στις διάφορες πόλεις που διαδραματίζεται η ταινία. Ένα μητροπολιτικό πανόραμα που περιλαμβάνει την εξωτική Αβάνα πριν τον Castro, με το latin island glamour, τα πολυτελή ξενοδοχεία, τους πλούσιους Αμερικανούς με τις Chevrolet, τη Νέα Υόρκη των jazz bar των 50s, το Hollywood των agents, το Παρίσι των Concert Halls και το στερεότυπο Λας Βέγκας.

Το σκίτσο του Ισπανού Javier Mariscal δίνει τεράστια έμφαση στον περιβάλλοντα τους ήρωες χώρο προσφέροντας λεπτομερείς, σχεδόν φωτογραφικές απεικονίσεις των πόλεων όπως αυτές των πολύχρωμων και πολύβουων δρόμων της Αβάνας αλλά και πιο ποιητικές μονοχρωματικές εικόνες όπως αυτές του χιονισμένου, γυμνού και ξερού Central Park της Νέας Υόρκης.

Οι ήρωες είναι πιο απλοί στο σχεδιασμό τους με έντονα περιγράμματα στα χείλη, με μόνη ίσως πρωτοτυπία τις έντονες σκιές που σκοτεινιάζουν τμήματα των ρούχων, των σωμάτων και των προσώπων καθώς κινούνται. Προσωπικά βρήκα περιττό και υπερβολικό το «φωτισμό» αυτό αλλά ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για cartoon.

Το original soundtrack της ταινίας είναι του Bebo Valdés, γνωστού Κουβανού μουσικοσυνθέτη. Η μουσική είναι αντιπροσωπευτική της εποχής με θλιμμένα, λάγνα αλλά και χορευτικά Cuban jazz κομμάτια με επιρροές από τους Dizzy Gillespie, Charlie Parker, Cole Porter και Tito Puente καταγράφοντας ταυτόχρονα την «απόβαση» των κουβανέζικων ρυθμών στη Νέα Υόρκη των 50s. Ναι η jazz δεν υπήρξε μόνο στην Βόρεια Αμερική.

Η ταινία καταλήγει νοσταλγικό εγκώμιο εκείνης της χρυσής εποχής δίνοντας πρωτεύοντα ρόλο στην πόλη της Αβάνας και την περιβόητη μουσική της σκηνή, το διασημότερο ίσως εξαγώγιμο προϊόν της Κούβας μετά τα πούρα, αφήνοντας έτσι κατά μέρος την κεντρική ιστορία των Chico & Rita και χάνοντας την ευκαιρία να γίνει μια αξιομνημόνευτη συναισθηματική classic ταινία. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει μην την δείτε. Το αντίθετο. Μαζί με το The Illusionist είναι οι δύο αξιόλογες 2D ταινίες της φετινής σεζόν.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: