Συναντήθηκα με το φίλο μου το Μιχάλη τη περασμένη εβδομάδα και πήγαμε στο Φίλιον, κλασσικό στέκι… «διανοούμενων» να το πω; Πάντως, θα δεις σκηνοθέτες/ηθοποιούς (σαν το Μιχάλη), δημοσιογράφους, συγγραφείς, καθώς και μεγάλες μορφές γέρων του Κολωνακίου.

Μου είχε έρθει όρεξη για μια ζεστή σοκολάτα, αλλά πλέον αν δεν βρίσκομαι στο Petite Fleur, στο Grain ή στο Τσάι (γι’ αυτό θα γράψω εκτεταμένα σύντομα), φοβάμαι ότι όταν παραγγείλω θα μου φέρουν αυτό το νερομπουρμπουλέ κακάο, που όχι απλά δεν ικανοποιεί την επιθυμία της σοκολάτας, αλλά σε χαλάει κιόλας. Ωστόσο, ζήτησα μια σοκολάτα, η οποία ήρθε μέσα σε (το πολύ) 2 λεπτά (!), πράγμα που με έκανε να φοβηθώ ότι κακώς το τόλμησα.
hot chocolate
Λάθος μου. Η σοκολάτα ήταν η κλασσική σοκολάτα που σερβίρουν σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις: πολύ πηχτή, σκουρόχρωμη, με εντονότατη μυρωδιά και γεύση. Μου θύμισε πολύ τη σοκολάτα που είχα πιει στη Βαρκελώνη στο Café Zurich, ένα παλιομοδίτικο καφέ στην Placa Catalunya, στην αρχή της Las Ramblas. Κι εκεί είχε έρθει σε χρόνο μηδέν από τη στιγμή που την παρήγγειλα, κι εκεί είχα «τρομάξει» ότι θα είναι χάλια, κι εκεί (σημαντικό) ήταν πάμφθηνη. Νομίζω κόστιζε 1,5 με 2 ευρώ. Στο Φίλιον ήταν πιο ακριβή βεβαίως, αλλά λογικότατη τιμή. Κάτι τύπου 3,5-4 ευρώ, δηλαδή.

Επίσης, μου έκανε εντύπωση (εκεί έχουμε φτάσει) ο φοβερός σερβιτόρος. Απίστευτα επικοινωνιακός, γρήγορος και γελαστός. Όχι ψεύτικα ή υπομονετικά γελαστός, όχι πραγματικά χαρούμενος ίσως, απλά έξυπνος, σβέλτος και θετικός άνθρωπος.

Μια χαρά το Φίλιον λοιπόν, μετά από τόσα χρόνια στη Σκουφά. Να πηγαίνετε πιο συχνά.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: