Τη Μ. Δευτέρα πήρα το δείπνο μου στο δικαίως, θρυλικό Abreuvoir. Θα πω εξ’ αρχής, ότι άφησα σκοπίμως να περάσει μια εβδομάδα για να καταλαγιάσουν οι εντυπώσεις μου και να φύγει ο πρώτος ενθουσιασμός. Σκεφτόμουν μήπως ήμουν υπερβολική, αλλά όχι. Πρόκειται για το απόλυτο γαλλικό εστιατόριο.

Εφόσον δεν καπνίζουμε, καθίσαμε στον εσωτερικό χώρο, που ήταν ευχάριστα παλιομοδίτικος και στα μάτια μου λίγο cult, αλλά καθόλου παρακμιακός. Ένιωσα μια ιδιαίτερη άνεση σε ένα περιβάλλον που θυμίζει παλιές ταινίες και χλιδή των 60’s και 70’s. Οι σερβιτόροι, άψογοι επαγγελματίες, ευγενικοί και χαλαροί, σε έκαναν να νιώθεις ακόμα πιο ευχάριστα. Επίσης, τα σερβίτσια ήταν και αυτά παλιακά και τόσο όμορφα.

Και τώρα, στα του φαγητού. Ξεκινήσαμε με σαλάτα με πρασινάδα, σπαράγγια, αβοκάντο και τρούφες. Απλή, στεγνή, ελαφριά και πολύ νόστιμη. Όλες οι γεύσεις ήταν ευδιάκριτες, πράγμα που εκτιμώ τρομερά τον τελευταίο καιρό. Εγώ διάλεξα για κυρίως entrecote bordelaise, δηλαδή μπριζόλα με σάλτσα από κόκκινο κρασί και μανιτάρια, που συνοδευόταν από πατάτες τηγανητές. Η αλήθεια είναι ότι όταν είδα τις τηγανητές πατάτες, χαλάστηκα λίγο γιατί περίμενα πατάτα au gratin, αλλά μόλις δοκίμασα υποκλίθηκα! Όλο το πιάτο μου θύμιζε πολύ το κλασσικό Κυριακάτικο ή εορταστικό γεύμα που έφτιαχνε η μαμά μου για χρόνια. Δηλαδή, η γεύση δεν ήταν κάτι το καινούριο ή το εντυπωσιακό, αντίθετα ήταν κάτι γνώριμο, αλλά εκτελεσμένο στην τελειότητά του. Δεν άφησα ούτε μια σταγόνα από την πλούσια σάλτσα, που την στράγγιξα, βουτώντας πατάτες και ψωμί. Ο φίλος μου πήρε steak tartare, το οποίο μπορεί να είναι επικίνδυνο να ετοιμαστεί ακριβώς όπως το θες, αλλά όχι στο Abreuvoir βεβαίως. Ήταν αναμεμειγμένο τέλεια. Συνοδεύσαμε το γεύμα μας με Chardonnay, Κτήμα Χατζημιχάλη – Καπνίας, ένα από τα καλύτερα ελληνικά Chardonnay. Για επιδόρπιο, διάλεξα μαρέγκα με κρέμα και φράουλες, που ήταν το τέλειο κλείσιμο. Η σος φράουλας είχε μια ελάχιστα ξινή επίγευση, που καθάριζε τη γεύση και συνδυαζόταν τέλεια με την κρέμα.

Για να μην το κουράζω, καταλήγω ότι στο Abreuvoir έφαγα το καλύτερο δείπνο της ζωής μου. Οπωσδήποτε δοκιμάστε το!

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: