Είχα μια ΤΡΑΓΙΚΗ εμπειρία το Σάββατο το πρωί στη Σκουφά και θέλω να την μοιραστώ με όλους!!! In fact, θα ξεκινήσω καμπάνια εναντίον αυτού του τύπου. Ή μήπως θα έπρεπε να ξεκινήσω ένα fund όπου θα μαζέψουμε χρήματα που θα φτάσουν για 4ετή ψυχανάλυση, μπας και ισιώσει;

Αλλά ας μην παρασύρομαι και ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Σάββατο πρωί πάω μαζί με μια soon-to-be-married φίλη μου, για να βρούμε παπούτσια για το γάμο της. Η πλάκα είναι ότι ούτε καν ξέραμε ότι υπάρχει μπουτίκ Manolo Blahnik στη Σκουφά, αλλά απλά πέσαμε πάνω της! (που να μη πέφταμε)

Μπαίνουμε λοιπόν μέσα και όπως ρίχνουμε μια ματιά τριγύρω, η φίλη μου ρίχνει με την τσάντα της, κατά λάθος, ένα παπούτσι από το stand του. Εμφανίζεται ο ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ (όπως θα αποδειχτεί αργότερα στην αγόρευση μου) πωλητής και συμπεριφερόμενος λες και σπάσαμε τον Murano πολυέλαιο, πιάνει το παπούτσι, απαξιεί να μας κοιτάξει και αρχίζει να το χαϊδεύει (ναι χαϊδεύει) για περίπου 50 δευτερόλεπτα. Σκεφτείτε παρακαλώ πόση πολύ ώρα είναι τα 50 δευτερόλεπτα. Ήταν σαν κάτι τρελούς τύπους με συλλογή πορσελάνινων κούκλων, που κάθονται και τις ξεσκονίζουν και τις λατρεύουν με  τις ώρες. Εκεί σκέφτηκα: «fucking weirdo», αλλά η φίλη μου είχε ήδη βρει 2 ζευγάρια παπούτσια να δοκιμάσει κι έτσι τον ρωτάμε αν μπορούμε να δοκιμάσουμε. Τα παπούτσια που κρατούσε τύχαινε να είναι στο νούμερο της, οπότε ο παλαβός τύπος σταματάει το χάιδεμα του τακουνιού και με μισή καρδιά λέει «ναι δοκιμάστε».

Σε αυτό το σημείο να πω ότι άλλη μια κοπέλα (νύφη κι αυτή, απ’ ότι ακούσαμε) δοκίμαζε δίπλα μας ένα άλλο ζευγάρι, που τελικά δεν της άρεσε και δεν το πήρε. Μόλις φεύγει λοιπόν, μας κοιτάει άναυδος και σχεδόν σοκαρισμένος ο πωλητής και αναφωνεί: «Δοκιμάζουν παπούτσια και δεν τα αγοράζουν!» Εκεί συμβαίνουν τα εξής τραγελαφικά: Εγώ τα ψιλοχάνω. Η φίλη μου ρωτάει αν μπορεί αντί για 36,5 να δοκιμάσει 37 και ο «φίλος» μας απαντάει απηυδισμένος πλέον «Πρόκειται για χειροποίητα παπούτσια! Αν είστε σίγουρη ότι θέλετε να τα αγοράσετε δοκιμάστε τα, αλλιώς δεν μπορείτε να τα αφήνετε δοκιμασμένα!» Πραγματικά, κατηγορώ τον εαυτό μου γιατί το μόνο που μπόρεσα να αρθρώσω είναι: «Τιιι;» Για να μην μακρηγορώ, η φίλη μου έξαλλη σηκώνεται και φεύγουμε. Έτσι τον αφήσαμε μόνο του με την τρέλα του και τις κούκλες του … εεε παπούτσια εννοώ!

Είναι δυνατόν να συμπεριφέρεται  έτσι ο οποιοσδήποτε πωλητής; Κατ’ αρχάς να κακολογεί σε εμάς άλλη πελάτισσα, που μόλις βγήκε και κατά δεύτερον να απευθύνεται με τόση αγένεια; Ειλικρινά, έψαξα για να δω αν υπάρχει κάποιου είδους no try policy στα Manolo Blahniks, αλλά δεν βρήκα τίποτα στο internet. Μου φαίνεται παράλογο να μην μπορείς να δοκιμάσεις παπούτσια! Αλλά ακόμα και να ίσχυε κάτι τέτοιο σε αυτά τα ιδιαίτερα παπούτσια, υπάρχει ένας πολύ απλός και ευγενικός τρόπος να το επικοινωνήσεις στους πελάτες. Υπήρχε περίπτωση να συμπεριφερόταν κάποιος έτσι στη Ν. Υόρκη, την πρωτεύουσα του καταναλωτισμού; Που και μπρελόκ να πας να αγοράσεις θα σε εξυπηρετήσουν άψογα; Αλλά στο Κολωνάκι και εν καιρό παρακμής και κρίσης, υπάρχουν άρρωστοι που νομίζουν ότι είναι (ή μάλλον θέλουν να γίνουν) o Andre Leon Talley.

Andre Leon Talley Tennis Outfit

Andre Leon Talley Tennis Outfit

Θα στείλω mail παραπόνων και στην εταιρεία βεβαίως και θα ενημερώσω αν έχω απάντηση. Ακόμα δεν το πιστεύω…

Btw, βρήκα αυτά τα 2 εκπληκτικά ζευγάρια, αλλά προφανώς δεν τα δοκίμασα καν! Δεν πειράζει, σε 1,5 μήνα θα πάω Μαδρίτη. Αναρωτιέμαι αν εκεί θα καταφέρω το ακατόρθωτο!



Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: