Τελικά ο θεσμός της οικογένειας καλά κρατεί. Ξέρετε εκεί στη Βόρειο Αμερική. Είτε αυτή είναι μια κλασσική οικογένεια με το λευκό ξύλινο σπίτι στα προάστεια, τα πολλά παιδιά, το σκύλο, το treehouse και τα φρεσκοψημένα cookies είτε μια πιο προχωρημένη σαν αυτήν της ταινίας.

 

Ένα gay ζευγάρι γυναικών, ζει στην California με τα δύο παιδιά τους. Η καθεμία έχει το δικό της παιδί αλλά προσέξτε είναι από τον ίδιο πατέρα (δότη σπέρματος για την ακρίβεια). Όταν η ενήλικη κόρη, μετά από πολύ πίεση από τον μικρότερο αδελφό της ζητά από την τράπεζα σπέρματος -κρυφά εννοείται από τις «μαμάδες» τους, όπως τις αποκαλούν- να έρθει σε επαφή με τον δότη, αυτός δέχεται να συναντηθεί με τα δύο παιδιά του και εκεί αρχίζουν οι ανατροπές.

Η Annette Benning και η Julianne Moore υποδύονται το ζεύγος των μαμάδων. Η πρώτη εργασιομανής, η δεύτερη πιο χαλαρή και easy-going. Οι ερμηνείες είναι συγκρατημένες και ισορροπημένες αλλά όχι κάτι το φοβερό ίσως να μη χρειαζόταν κιόλας. Μια πολιτισμένη σχέση που δεν γνωρίζει εξάρσεις.

Ο γοητευτικός «πατέρας» (Mark Ruffalo) είναι ο καταλύτης που θα προκαλέσει την κρίση στο ζευγάρι και νομίζω κλέβει την παράσταση με την κάπως chilled-out ερμηνεία του. Ενδιαφέρουσα και η Mia Wasikowska στο ρόλο της κόρης. Η σκηνή εγκατάστασής της στη σχολή που πηγαίνει να φοιτήσει είναι εξαιρετική ενώ το πρόσωπό της έχει αυτό το «ανεξάρτητο» υφάκι που υπόσχεται.

Τώρα μη νομίζετε ότι θα δείτε καμία τολμηρή ταινία καλή ώρα σαν το αυνανιστικό Room in Rome (ξέρετε εσείς). Ούτε ένα αφυπνιστικό συνειδήσεων έπος. Πρόκειται για μια spicy κομεντί, γεμάτη ωραίες εικόνες, ζεστές φατσούλες που παρακολουθείται πολύ ευχάριστα. Είναι feel good.

Το American Dream είναι εδώ. California-style βέβαια:

  • Ωραία διακοσμημένα μοντέρνα ή vintage 70’s σπίτια
  • το Chardonnay θα είναι τέλειο φέτος
  • τρώμε βιολογικά σε εναλλακτικό recycle-indie εστιατόριο
  • κάποιος να καλέσει τον art-landscape designer εκτάκτου ανάγκης για τη διαμόρφωση του πίσω κήπου
  • μόλις χώρισα με την Afro-American καλλονή φίλη μου, αυτή με το Missoni τοπ
  • ήθελες πάντα να δουλέψεις στο food services industry;
  • Joni Mitchel σε λατρεύω
  • το παιδί μου λέγεται Laser

Ο gay γάμος είναι a priori αποδεκτός και απολύτως υγιής. Τα προβλήματά της οικογένειας αυτής είναι σαν όλα τα προβλήματα των ζευγαριών. Είναι αυτά που προκύπτουν όταν μια σχέση κρατά χρόνια και όταν τα παιδιά είναι στα πρόθυρα της μεγάλης φυγής από το σπίτι. Απολύτως βαρετά, τυπικά και αναμενόμενα.

Έτσι οι ισορροπίες και οι συμβάσεις τηρούνται και η ταινία γίνεται ωδή στην οικογένεια.

Αυτή λείπει σε πολλούς από εμάς και πολλοί από εμάς ονειρεύονται κάποτε να την αποκτήσουν. Σεβαστό.

Κάποιος με (εξ)αιρετικό και καλοπροαίρετο χιούμορ θα έδινε άλλο τίτλο στην ταινία:

«Πιστεύω εις μίαν αγίαν, αμερικανικήν και λεσβιακήν οικογένειαν…»

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: