Στο Scala Vinoteca πας για το κρασί, τον όμορφο χώρο και για τα τσιμπολογήματα. Δεν πας για τον κόσμο (εκτός βέβαια να θες να δεις τους αποφοίτους κολλεγίου, τάξεις 1990-1998). Αν και για να πω την αλήθεια, χθες ήταν εκεί ο Πανούσης… Δεν τον περίμενα τόσο κυριλέ, αλλά έχει ένα τόσο γλυκό-παιχνιδιάρικο-αθώο-παιδικό ύφος, αυτός ο άνθρωπος, που δεν κατατάσσεται πουθενά, τελικά.

Anyway, η ποικιλία των κρασιών είναι πολύ μεγάλη και μάλιστα τα περισσότερα προσφέρονται και σε ποτήρι. Έχω πάει αρκετές φορές και δεν έχω απογοητευτεί ποτέ από το κρασί. Χθες δοκίμασα Αργεντίνικο Malbec, ιδιαίτερα μαλακό και σατινέ στην επίγευση του. Συνοδεύτηκε από ποικιλίες τυριών και αλλαντικών, που είναι πάντα γευστικές, αλλά αυτό που μου άρεσε πάρα πολύ, ήταν η σούπα από κουνουπίδι με γαρίδες. Μια τόσο βελούδινη σούπα που ήταν ένα χάδι στο στόμα μου. Και επίσης, σταθερά φοβερό πιάτο είναι τα βιετναμέζικα ρολά, με σολομό και τζίντζερ. Πραγματικά, δεν θα το βαρεθώ ποτέ αυτό το πιάτο. Και είναι πολύ δροσερό και ότι πρέπει τώρα που μπαίνει η άνοιξη.

Γενικά, στο Scala Vinoteca ο χώρος είναι inviting και η εξυπηρέτηση πολύ καλή. Μπορείς να κάτσεις σε τραπέζι, αλλά και σε ένα από τα 2 μπαρ, το οποίο προτιμώ να κάνω συνήθως. Είναι σίγουρα «trendy-κυριλέ», αλλά η κουζίνα και η κάβα είναι τόσο ικανοποιητική, που αξίζει οπωσδήποτε να πηγαίνεις συνέχεια.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: