Απέξω δε σου γεμίζει το μάτι (ίσως γιατί δεν βλέπεις καν το εσωτερικό του). Την ύπαρξη του την καταλαβαίνεις μόνο από την επιγραφή και το σημείο που βρίσκεται δεν είναι και το ιδανικότερο (στη μέση της Ασκληπιού)

Όταν μπαίνεις μέσα έχεις την εντύπωση ότι ο cult factor χτυπάει κόκκινα (στην Αθήνα νομίζω ότι μόνο το Ρεσιτάλ στα Εξάρχεια το ξεπερνάει).

Καλαμωτές στη τζαμαρία και στον τοίχο (!?!), σκαμπό a la 70’s, καλύμματα για καρέκλες με πεντάγραμμο και νότες και πλαστική πίστα χορού με faux ξύλο texture.

To μαγαζί παίζει rockabily, rock n’ roll και τα συμπαρομαρτούντα όποτε τα παραπάνω…accessoire δεν ξέρω που κολλάνε αλλά προσδίδουν στον cult χαρακτήρα του μαγαζιού. Οι…μορφές που βλέπεις είναι αξέχαστες. Φράντζα και τιράντα για τους άντρες και ντύσιμο «pin up girl» για τα κορίτσια (τα πουά φορέματα έχουν την τιμητική τους).

Πήγα σχετικά αργά, καθημερινή, και δεν είχε πολύ κόσμο (αν και έμαθα ότι το Σάββατο έχει αρκετό) άλλα σίγουρα είχε μέλη χορευτικών σχολών, 20something, περισσότερο γυναίκες και λιγότερο άντρες (οι περισσότεροι εκ των οποίων περιοριζόντουσαν στο οφθαλμόλουτρο και όχι στο χορό). Οι εντυπωσιακές φιγούρες πάντως δεν έλειψαν και αποκλείεται να μη χορέψεις, έστω και αν δεν πιάσεις τις επιδόσεις των θαμώνων.

Έμαθα ότι γίνονται και μαθήματα χορού (rock ‘n roll) σε περίπτωση που θέλετε να καταπλήξετε τα πλήθη με τις φιγούρες σας, στο εγγύς μέλλον.

Αν έχετε όρεξη για χορό και για κάτι το διαφορετικό, δοκιμάστε το. Εγώ θα ξαναπάω σίγουρα.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: