Robert Downey Jr και Zach Galifianakis μαζί: εγγύηση σκέφτηκα. Plus, σκηνοθέτης είναι ο Todd Philips, βλέπε Hangover, ο οποίος είναι αξιαγάπητος εμφανισιακά. Εγώ είμαι φυσιογνωμίστρια. Αν το πρόσωπο κάποιου μου κάνει καλή εντύπωση, τον εμπιστεύομαι. Και ο Tod Philips είναι εμπιστεύσιμος. Πήγα λοιπόν να το δω χθες το βράδυ στο Έμπασσυ.

Κατ’ αρχάς να πω ότι το Έμπασσυ (γιατί άραγε λέγεται έτσι; Ήταν παλιά εκεί καμιά πρεσβεία; Όποιος ξέρει μου λέει pls) έχει μπύρα Carlsberg. Γιατί έτσι μου αρέσει! Πήρα λοιπόν τη μπύρα μου και ήμουν σε τρομερή διάθεση για χαβαλέ. Όμως μάλλον απογοητεύτηκα. Η ταινία, ενώ είναι αξιοπρεπής και σε γενικά πλαίσια καλή, δεν απογειώνεται ποτέ. Ένιωσα επανειλημμένα ότι ξεκινούσε ένα αστείο, γινόταν built up, ήμουν έτοιμη να ξεκαρδιστώ και ξαφνικά ξεφούσκωνε. Κάτι έμενε στη μέση. Μια-δυο φορές δούλεψε η κωμική ρουτίνα. Η μορφή βέβαια της ταινίας είναι αυτή η φιγούρα, ο Γαλιφιανάκης. Πραγματικά αυθεντικό κωμικό ταλέντο. Μόνο η στάση του και το ύφος του αξίζουν να δει κάποιος αυτή τη ταινία. Και ο Robert Downey Jr βέβαια, είναι πάντα επαγγελματίας και σπιρτόζος. Και η χημεία μεταξύ τους ήταν καλή, αλλά και πάλι κάτι έλειπε. Το κέφι ίσως; Διάβασα κάπου ότι η ταινία γυρίστηκε στο διάστημα πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα του Hangover 2 και αυτό ίσως είναι το πρόβλημα. Είναι σαν ένας πολύ καλός τρόπος να απασχοληθούν οι συντελεστές στο ενδιάμεσο. Ειλικρινής τρόπος, αλλά ελλιπής.

Απολαυστική η σκηνή που ο θεός Γαλιφιανάκης κλέβει μεξικάνικο αστυνομικό trailer van και σπάει στη κυριολεξία τα σύνορα Η.Π.Α. – Μεξικού σώζοντας τον «κολλητό» του Downey Jr. Αλλά συνολικά έφυγα με μια άδεια διάθεση. Γελάω πολύ περισσότερο με το (μέτριο) How I Met Your Mother ή το (καταπληκτικό) 30 Rock στο σπίτι, οπότε άξιζε τον κόπο;  NOPE!

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: