Περί Πραξιτέλους bar ο λόγος. Ξέρω, δεν έχουν φαντασία στο όνομα (βρίσκεται χαμηλά στην…Πραξιτέλους. Duh.) αλλά..δεν πειράζει καθόλου.

Δεν έχω λόγια. Δεν έχω (και δε γράφει).

Σοβαρά τώρα, είχα πολύ καιρό να ενθουσιαστώ έτσι με ένα bar το οποίο ανατρέπει το κατεστημένο με απλές κινήσεις. Έχει καθαρά ποτά. Έχει DJ’s (προς το παρόν έχω πετύχει δύο) οι οποίοι τα σπά-νε! Αρχίζουν με funky, συνεχίζουν με ροκ, grunge και μετά «ζωγραφίζουν» με desert rock, rockabily και garage. Όσο περνάει η ώρα οι μουσικές δυναμώνουν, αρχίζοντας από Clutch και φτάνοντας μέχρι και τα πρώιμα κομμάτια των Metallica! Να σημειώσω εδώ, ότι το μέρος δεν θα σε προϊδέαζε ότι θα έπαιζε τέτοια μουσική.

Επίσης μου θυμίζει ένα από τους αγαπημένους μου πίνακες του Edward Hopper, ονόματι Nighthawks. Ίσως γι’αυτό να μου αρέσει τόσο ο χώρος. Υποσυνείδητα. Αυτή η κούρμπα στη γωνία, η ονομασία του μαγαζιού σε νέον. Η wacky ταπετσαρία στο ταβάνι, στο βάθος του bar.

Μπορείς να κάτσεις στη μικρή του μπάρα ή όταν το επιτρέπει ο καιρός στο αυτοσχέδιο παγκάκι που έχει στηθεί πάνω στα κολονάκια «μη παρκάρετε εδώ». Υπάρχει και μία τρίτη λύση, η στοά, η οποία γεμίζει τις μεταμεσονύχτιες ώρες από κόσμο.

Πολλά έγραψα. Θα τα πούμε εκεί.

Και Αngie, μην επιστρέφεις το ποτό μου αν δεν το έχω τελειώσει!!:P

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: