Όχι ότι συγκρίνονται τα δύο αυτά καφέ απλά βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής το ένα από το άλλο επί της οδού Πανεπιστημίου. Θα επιχειρήσω να τα αντιπαραθέσω λέγοντας σας προκαταβολικά ότι είμαι ένθερμη υποστηρικτής του δεύτερου. Εκτός από την ιδανική του τοποθεσία (απέχει μόλις λίγα τετράγωνα από το Σύνταγμα), το καφέ του νομισματικού μουσείου είναι και μια «μικρή πράσινη όαση» (έτσι το διαφημίζει το site του μουσείου). Έχει και δυο επιπλέον ατού: 1) πολύ ωραία γλυκά (έχω δοκιμάσει τον κορμό και την μηλόπιτα με παγωτό βανίλια both αυθεντικές σπιτικές γεύσεις) και 2) είναι πολύ προσιτές οι τιμές του (όχι μόνο σε σχέση με το Zonar’s).

Προτείνω λοιπόν το χαριτωμένο αυτό καφέ ως εναλλακτική στο άθλιο και απρόσωπο Zonar’s (μόνο σε μένα θυμίζει καφέ αεροδρομίου ή σιδηροδρομικού σταθμού;) όπου πάει ο κάθε κάφρο-Ελληνας μετά από πολύωρη καταναλωτική μανία στο διπλανό Attica. Επιπλέον, ακούω συνεχώς «μπορεί να είναι έτσι αλλά τα γλυκά του είναι πεντανόστιμα ειδικά τα macarons». Oups, αγγίξατε ένα ευαίσθητο σημείο: TA MACARONS!!!

Δεν καταλαβαίνει ο Ελληνάρας πως σκοτώνει τις αφράτες αυτές παραδεισένιες στρογγυλές μπουκίτσες όταν προσθέτει σοκολάτα σε όλες τις γεύσεις. Καλέ μου άνθρωπε, όταν θέλω να φάω π.χ. ένα macaron με γεύση βατόμουρο θέλω να νιώθω μόνο την γεύση του βατόμουρου και όχι βατόμουρο με σοκολάτα, τόσο δύσκολο είναι να το καταλάβεις; Επιπλέον, δεν είναι τυχαίο που το φτιάχνουν μικρό. Ούτε αυτό μοιάζει να το έχουν πιάσει. Στο Ελλαδιστάν έχει το μέγεθος ενός κεφτέ. Προτείνω λοιπόν κύριε Zonars να περάστε σύντομα από το Παρίσι, να πάτε στην πλατεία Madeleine και να πιείτε το καφεδάκι σας στο “La Duree” για να καταλάβετε τι εστί πραγματικά macaron.

Στο ματς Zonar’s – café ΝΜ κερδίζει το δεύτερο με μεγάλη διαφορά!

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: