Με αφορμή το διήμερο bazaar, Σάββατο – Κυριακή του Meet Market και λόγω της ηλιόλουστης μέρας, αποφασίσαμε με την φίλη μου Ματάν να το επισκεφτούμε την Κυριακή. Δεν είναι η πρώτη φορά που πηγαίνω στο συγκεκριμένο meet-party αλλά σίγουρα η τελευταία που θα δώσω το παρόν στο Γκάζι. Όχι για την περιοχή αλλά για το event. Για μένα αδιάφορο. Το στήσιμο του χώρου, οι δημιουργίες των σχεδιαστών, δεν ξέρω κάτι δεν έκατσε καλά στη δική μου αντίληψη. Το ωραιότερο περίπτερο αν μπορώ να το πω έτσι, ήταν της lomography. Για όσους δεν γνωρίζουν, φωτογραφικές μηχανές με ιδιαίτερο design, υπέροχα χρώματα, φανταστικό φωτογραφικό αποτέλεσμα. Εκεί σταθήκαμε με Ματάν λόγω γνωριμίας της με τα παιδιά.
Τα υπόλοιπα stands απλά τα προσπεράσαμε.

Βέβαια δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω τον κόσμο.
Ότι να ‘ναι… Πραγματικά όμως ότι να ‘ναι! Δεν λέω, φταίει και ο καιρός που σε ξεγελάει αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχεις την αίσθηση του τι θα βάλεις. Και τι δεν είδαμε. Από σαγιονάρα μέχρι και παλτό, ναι ναι το είδα και αυτό. Όλες τις αποχρώσεις του κόκκινου, ξανθού, μελαχρινού μαλλιού. Πραγματικά αν άξιζε για έναν λόγο αυτό το bazaar ήταν για τον κόσμο του.

Αφού λοιπόν ο καιρός λίγο μας τα χάλασε με το κρυάκι του, θέλαμε κάτι να μας ζεστάνει. Είχα ακούσει πολλές φορές για το Gazi College και μάλιστα καλά λόγια. Δεν θέλαμε και πολύ να αποφασίσουμε. Είναι από τα μαγαζάκια που σίγουρα θα σου κεντρίσουν το ενδιαφέρον αφού από την μεριά της οδού Περσεφόνης ήταν το μοναδικό με τον περισσότερο κόσμο. Κλασσικά, περιμέναμε 10 λεπτάκια για τραπέζι αφού ο Έλληνας πραγματικά απολαμβάνει τον καφέ του.

Στην αρχή νομίζεις πως βρίσκεσαι σε μία από τις κακόγουστες, ψεύτο trendy καφετέριες της Γλυφάδας με τέτοιο κόσμο που βλέπεις αλλά το ξεπερνάς αντικρίζοντας το ζεστό deco με τις βιβλιοθήκες, τους σχολικούς μαυροπίνακες και τις υδρόγειους. Ψηλοτάβανο, σου κάνει λίγο αμερικανιά, soho new york city αλλά το Ελληνικό στοιχείο δεν κρύβεται. Πρέπει να παίρνει ποσοστά από την εταιρεία «Kyknos». Τόση διαφήμιση για τοματοπολτούς, ούτε σε super market να ήμουνα. Η βιτρίνα της κουζίνας – bar είναι γεμάτη κόκκινες, κίτρινες, λευκές, μικρές – μεγάλες κονσέρβες κατά προτίμηση «kyknos», στιβαγμένες με τέτοιο τρόπο που σου τραβάνε σίγουρα την προσοχή.

Κολλάς στην βιτρίνα. Δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Γλυκό ή αλμυρό. Τα ήθελα όλα, αλλά η διατροφή μου δεν μου το επέτρεπε και αρκέστηκα σ’ ένα ποτήρι κόκκινο κρασί. Ότι έπρεπε για φθινοπωρινό απόγευμα. Service γρήγορο, ευγενέστατοι όλοι, με τις ίδιες μαύρες ποδίτσες τους, super. Ξύλινοι χαμηλοί μακρόστενοι πάγκοι στην μέση και γύρω γύρω τραπεζάκια και stands ψηλά, πολύ παρείστικο spot. Μουσική εντάξει, δεν τρελάθηκα. Πολύ ντάπα ντούπα και αρκετά δυνατά θα έλεγα, αλλά οκ το μέρος σε κάνει να το ξεχνάς.
Κοίταζα τα διπλανά τραπεζάκια τι πίνανε, τι τρώγανε και πραγματικά εντυπωσιάστηκα με τις ποσότητες, ειδικά στα γλυκά. Καμία τσιγγουνιά στα κομμάτια. Δεν άντεξα και δοκίμασα μία μπουκιά από το cheesecake που πήρε μία φίλη από την παρέα. Πολύ καλό πραγματικά. Και το κρασί του για κόκκινο και μπουκαλάκι που γεμίζει ένα ποτήρι, εξαιρετικό. Και τιμές φυσιολογικές.

Νομίζω πως το μαγαζάκι έχει πιάσει για τα καλά.
Στα συν, να προσθέσω για την φίλη Αγγελική πως ναι απαγορεύεται το κάπνισμα!

Μην ξεχάσετε φεύγοντας, όσοι θέλετε να διαφημιστείτε, να συμπληρώσετε την χαρτοπετσέτα με τα στοιχεία σας, όσοι τώρα επιθυμείτε να φλερτάρετε με κάποιον – κάποια από τα διπλανά τραπεζάκια, τολμήστε να την προσφέρετε! την χαρτοπετσέτα σας εννοώ.
Ένας νέος τρόπος flirting….!

P.S: Οι φωτογραφίες είναι μια ευγενική χορηγία της Μatan.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: