Τη Παρασκευή πήγα στο ΠBox στη Κηφισιά. Δεν μου αρέσει να ανεβαίνω στα Β. Προάστια, ειδικά τώρα που πιάνει λίγο κρύο και εκεί πάνω έχει 5 βαθμούς λιγότερους από το κέντρο. Όμως κάνω εξαίρεση για το ΠBox, στο οποίο έχω φάει καμπόσες φορές.

Λοιπόν, είναι γνωστό ότι ο κ. Πέσκιας ξέρει να μαγειρεύει νόστιμα. Πολύ νόστιμα θα έλεγα. Αλλά το εστιατόριο αυτό έχει πρόβλημα στο service. Και εξηγούμαι: παραγγέλνω για κυρίως σφυρίδα με σαλάτα από γλιστρίδα. 10 λεπτά αφότου είχε έρθει το κυρίως πιάτο όλων των υπολοίπων υπενθυμίζω στη σερβιτόρα ότι περιμένω και μια σφυρίδα και μετά από λίγο έρχεται και μου λέει ότι «Η σφυρίδα μαγειρεύτηκε παραπάνω απ’ όσο έπρεπε και ο σεφ δεν την αφήνει να βγει έξω. Θα σας φέρουμε λαβράκι». Και τρώω λοιπόν λαβράκι με βραστά κολοκυθάκια, το οποίο γαμάτο είναι δε λέω, αλλά το τρώω και σπίτι μου κάθε Σάββατο. Ούτε σφυρίδα, ούτε γλιστρίδα. Πάει αυτό, θα αναπληρώσω τη λιγούρα μου με γλυκό, σκέφτομαι. Λέω πρώτη πρώτη ότι θέλω φράουλες με μαρέγκα και κρέμα καρύδας (το οποίο είναι φανταστικό, έτσι;) και για άλλη μια φορά με ξεχνάνε! Ήρθαν όλα τα υπόλοιπα γλυκά εκτός από τις φράουλες! Και μετά από 15 λεπτά αφότου ξαναρώτησα μου το φέρανε… Τραγικό… Αυτό που ευχαριστήθηκα πολύ είναι το Ισπανικό επιδόρπιο απόσταγμα Romate Pedro Ximenez. Γλυκό, με ένα υπέροχο σκούρο χρυσό/καφέ χρώμα.

Το άλλο που με πείραξε πολύ, είναι η αναγραφή «Miele» πάνω στον τεράστιο απορροφητήρα πάνω από την ανοιχτή κουζίνα. Δεν νομίζω ότι υπήρχε πέρσι αυτό. Δεν ταιριάζει καθόλου σε ένα τέτοιου είδους εστιατόριο. Άσχημη διαφήμιση…

Για να τα συμμαζέψω λίγο τα πράγματα, ο κ. Πέσκιας, ο οποίος φωνάζει συνέχεια μέσα στη κουζίνα, ας φωνάζει με αποτέλεσμα κι όχι μόνο για τζερτζελέ. Ας διορθωθεί το service, το οποίο είναι ανεπαρκές για τα τραπέζια που έχει το μαγαζί (παλιά τον χειμώνα είχε μόνο τα 4-5 τραπέζια του εσωτερικού χώρου, τώρα χρησιμοποιείται και ο εξωτερικός χώρος) και ας βγει και αυτό το Miele… Παρ’ όλ’ αυτά θα ξαναπάω γιατί είναι ωραίος χώρος, έχει πάρα πολύ νόστιμο φαγητό, καλή λίστα κρασιών και έχω και πολύ ωραίες αναμνήσεις από μια βραδιά τον Μάιο. Τι να πω, ακόμα και τα στριμμένα άντερα έχουν αδυναμίες!

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: