Άσχετο, έτσι; Η Μαριβόν είναι μια γαλλική ταβέρνα στο Ηλιόκαστρο Ερμιόνης, σαν να λέμε στη μέση του πουθενά και σερβίρει γαλλική κουζίνα. Ποιός θα το περίμενε;

Είχα εξορμήσει λοιπόν στο Πόρτο Χέλι, το σκ που μας πέρασε και ήμουν τυχερή που ο αγαπητός οικοδεσπότης μου ήξερε αυτή την αξιοσημείωτη ταβέρνα. Βρίσκεται κανένα 20λεπτο μακριά από το Πόρτο Χέλι στο ορεινό χωριό Ηλιόκαστρο, που υποψιάζομαι ότι προτιμάται το χειμώνα για τις ταβέρνες του με κοψίδια, τηγανιτή πατάτα κλπ. Στο σημείο αυτό να πω ότι μισώ αυτού του τύπου την ταβέρνα. Το κρέας βρωμάει, είναι ψημένο σε στυλ σόλας και συνοδεύεται από τραγικής ποιότητας κρασί και προτηγανισμένη πατάτα. Η χωριάτικη σαλάτα αποτελείται κατά 80% από αγγούρια και οι ντομάτες είτε δεν έχουν καμία γεύση, είτε δεν καταλαβαίνεις την διαφορά τους από το αγγούρι. Επίσης, συνήθως η ατμόσφαιρα είναι αποπνικτική και συνοδεύεται από ξεχασμένη – και καλά «ποιοτική» – λαϊκή μουσική που ματώνει τα αυτιά μου. Άρα, η Μαριβόν μου φάνηκε παράδεισος!

Για αρχή, πήραμε σελινόριζα au gratin και μια ανάμεικτη σαλάτα και για κυρίως, μπριζόλα γάλακτος για 2 άτομα, ψημένη saignant. Ο σύζυγος της ιδιοκτήτριας και μαγείρισσας Μαριβόν, ο οποίος ασχολείται με το ψήσιμο των κρεάτων μας ζήτησε συγνώμη γιατί έψησε τη μπριζόλα λίγο παραπάνω και μας είπε ότι θα βάλει ένα άλλο κομμάτι αμέσως να ψήνεται. Αυτό λοιπόν είναι αξιέπαινο! Πας σε εστιατόριο περιωπής, ζητάς bleu και σου φέρνουν στάχτη. Τα έχω ξαναπεί αυτά βέβαια, έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου. Τέλος πάντων, τελικά το κρατήσαμε το κρέας γιατί το δοκιμάσαμε και ήταν μια χαρά. Ειδική μνεία αξίζει το ψωμί (είναι πολύ ενδεικτικό της ποιότητας του φαγητού σε ένα εστιατόριο), το οποίο ήταν πεντανόστιμο και το είχαν φτιάξει την ίδια ημέρα μόνοι τους οι ιδιοκτήτες. Αυτό για έμενα μετράει πολύ!

Ο γλυκύτατος γιος της Μαριβόν, Έκτορας, ο οποίος εκτελούσε χρέη σερβιτόρου, μας πληροφόρησε ότι «η μαμά σήμερα έφτιαξε κρέμα» και έτσι πείστηκα και πήρα για επιδόρπιο creme brulee, η οποία ήταν καλύτερη και από κάποιες που δοκίμασα στο Παρίσι. Μαζί με το λογαριασμό ήρθαν δύο σοκολατένια μικρά κυπελάκια γεμισμένα με μαστίχα. Έπινες το σφηνάκι και μετά έτρωγες το «ποτήρι». Όλα αυτά 55 ευρώ.

Ήταν πολύ διαφορετική η Μαριβόν. Αν ποτέ βρεθείτε προς τα εκεί να πάτε, είναι ανοιχτά όλο το χειμώνα.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: