Ναι. Αγαπώ τους κανόνες. Είμαι η ξενέρωτη εξαίρεση ανάμεσα σε όλους αυτούς τους μάγκες, «έξυπνους» και «μην με περιορίζετε, αυτό είναι καταπάτηση της ελευθερίας μου» συμπολίτες μας. Κατά τ’ άλλα αξιαγάπητοι, έτσι; Μην παρεξηγηθώ κιόλας!

Λοιπόν, δεν είναι τόσο δύσκολο:

α) Στις κυλιόμενες, αν δεν περπατάτε μείνετε δεξιά. (Θυμάστε; Είναι το ίδιο όπως στην προσπέραση με το αυτοκινητάκι σας. Α, ξέχασα! Κι εκεί το ίδιο δυσκολονόητος είναι αυτός ο κανόνας)

β) Βρισκόμενοι στην αποβάθρα περιμένετε να βγουν οι υπέροχοι επιβάτες του βαγονιού και μετά εισβάλετε εσείς. Πείτε όχι στην εσώτερη παρόρμηση της μίμησης των Ούννων.

Μα γιατί τόση αγένεια; Θυμάμαι το καλοκαίρι, μια Παρασκευή πρωί, πήγαινα στη δουλειά με τα μπαγκάζια μου για να φύγω κατευθείαν για ταξίδι. Όχι μόνο δεν με διευκόλυνε/ βοήθησε κανείς, αλλά με έσπρωχναν κιόλας! Και είμαι και ομορφούλα η άτιμη…

Νομίζω έχει γίνει κακή συνήθεια η έλλειψη τρόπων. Δεν είναι όλοι τόσο κακοί, απλά δεν το σκέφτονται καν. Please be considerate! Σας αγαπώ. Και εσάς και τους κανόνες!

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το: